تاثیر تمرینات پلایومتریک بر پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تمرینات پلایومتریک در پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی، با تمرکز بر بهبود سازوکارهای عصبی–عضلانی، ثبات مفاصل و کنترل حرکتی در مراحل کلیدی تولید نیرو و فرود است این مقاله با رویکردی تحلیلی–نظری و با تکیه بر شواهد پژوهشی داخلی و خارجی، سازوکارهای احتمالی اثر پلایومتریک را در کاهش ریسک آسیب هایی مانند پارگی ACL، آسیب های تاندونی و عضلانی، و پیچ خوردگی مچ پا تشریح می کند در بخش روش، ابتدا شاخص های رایج در ارزیابی ریسک آسیب مانند الگوهای فرود، شاخص های کنترل عصبی عضلانی، توان انفجاری و معیارهای تعادل ایستا/پویا استخراج و سپس نتایج مطالعات مرتبط با برنامه های پلایومتریک با شدت ها و حجم های متفاوت مقایسه می شوند یافته ها نشان می دهد تمرینات پلایومتریک می توانند از طریق افزایش توان انفجاری، بهبود زمان بندی فعال سازی عضلات کلیدی به ویژه عضلات اکستنسور زانو و دورکننده های ران ، ارتقای کیفیت جذب ضربه و کاهش نیروهای برشی در مفصل زانو، زمینه کاهش احتمال آسیب را فراهم کنند همچنین تمرینات هدفمند می توانند با تقویت کنترل عصبی–عضلانی و بهبود ثبات مفصل مچ پا، احتمال پیچ خوردگی های مکرر را کاهش دهند نتیجه گیری می شود که طراحی صحیح برنامه های پلایومتریک در چارچوب اصول بارگذاری تدریجی، تمرکز بر کیفیت فرود و مدیریت خستگی یکی از موثرترین راهبردهای پیشگیرانه برای کاهش آسیب های اندام تحتانی در ورزشکاران است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مژگان زارع

کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی

حسن رستگار منش

دانشحوی دکترای فیزیولوژی ورزشی

سعیده بهزادی

کارشناسی ارشد یادگیری و کنترل حرکتی

�ارع، مژگان و رستگار منش، حسن و بهزادی، سعیده،1404،تاثیر تمرینات پلایومتریک بر پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر