چکیده مقاله
استفاده از نرم افزارهای شبیه ساز سه بعدی در آموزش معماری داخلی، می تواند به عنوان یک میانجی دیجیتال میان تجربه ذهنی هنرجو و واقعیت فضایی عمل کند درک فضایی یک توانایی چندبعدی است که معمولا شامل توانایی تصور روابط مکانی، جهت یابی، درک عمق، چرخش ذهنی و فهم تناسبات و کیفیت های ادراکی فضا می شود هدف این مقاله بررسی تحلیلی نقش شبیه سازهای سه بعدی در شکل گیری و تقویت این توانایی ها در میان هنرجویان معماری داخلی است رویکرد مقاله بر این ایده استوار است که شبیه سازی سه بعدی، با ایجاد امکان مشاهده از زوایای متنوع، دستکاری عناصر طراحی، و بازنمایی بهتر ویژگی هایی مانند نور، مقیاس و حجم، زمینه تمرین مهارت های شناختی مرتبط با درک فضایی را فراهم می کند در چنین شرایطی، هنرجو قادر می شود سناریوهای مختلف را مقایسه کند، پیامد تصمیم های طراحی را سریع تر ببیند و خطاهای برداشت خود را با تکرار و بازخورد اصلاح نماید با این حال، مقاله تاکید می کند که اثرگذاری شبیه سازها وابسته به طراحی آموزشی است؛ یعنی فعالیت ها باید هدفمند باشند، هنرجو صرفا مصرف کننده تصویر نباشد و درگیر تحلیل، تصمیم گیری و بازاندیشی در مورد فضا شود نتیجه نهایی مقاله نشان می دهد که شبیه سازی سه بعدی زمانی بیشترین اثر را دارد که با تمرین های دستی، نقد طراحی، و فعالیت های مفهومی تکمیل شود تا درک فضایی به شکل پایدار و قابل انتقال تقویت گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مضانی، حامد و صدری راد، سعیده و سالاری هنزا، الهه و شهمرادی فهرجی، سهاناز،1404،تاثیر استفاده از نرم افزارهای شبیه ساز سه بعدی بر درک فضایی هنرجویان معماری داخلی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر