چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رابطه عاطفی معلم دانش آموز بر فرایند یادگیری انجام شده است رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز، به عنوان یکی از مولفه های کلیدی محیط یادگیری، نقشی بنیادین در ارتقای کیفیت آموزشی ایفا می کند فراتحلیل کورنلیوس وایت ۲۰۰۷ بر روی ۱۱۹ مطالعه از سال ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۴ نشان داد که رابطه مثبت معلم دانش آموز با اندازه اثر ترکیبی ۰٫۳۹ با پیامدهای تحصیلی مرتبط است و این رابطه برای پیامدهای عاطفی همبستگی ۰٫۳۵ نسبت به پیامدهای شناختی همبستگی ۰٫۳۱ اندکی قوی تر است نظریه دلبستگی بالبی و نظریه بین فردی، دو چارچوب نظری اصلی برای تبیین این رابطه هستند بر اساس نظریه دلبستگی، رابطه معلم دانش آموز در سه بعد «نزدیکی»، «تعارض» و «وابستگی» قابل تحلیل است نظریه بین فردی نیز بر دو بعد «همراهی» گرمی و صمیمیت و «عاملیت» کنترل و جهت دهی در تعاملات کلاسی تاکید دارد پژوهش های انجام شده با استفاده از پرسشنامه تعامل معلم QTI در کشورهای مختلف نشان داده است که بعد عاملیت با پیامدهای شناختی و بعد همراهی با پیامدهای عاطفی ارتباط قوی تری دارد فراتحلیل روی ردا و همکاران ۲۰۱۱ شامل ۹۹ مطالعه نشان داد که رابطه مثبت معلم دانش آموز با اندازه اثر متوسط تا بزرگ با درگیری تحصیلی و با اندازه اثر کوچک تا متوسط با پیشرفت تحصیلی مرتبط است همچنین، این رابطه از طریق افزایش درگیری تحصیلی عاطفی، رفتاری و شناختی بر پیشرفت تحصیلی تاثیر می گذارد این تاثیر برای دانش آموزان آسیب پذیر برجسته تر است و رابطه مثبت با معلم می تواند نقش حمایتی جبران کننده ایفا کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لامی رامش، محمد و پورکریم، خدیجه،1404،تاثیر رابطه عاطفی معلم و دانش آموز بر یادگیری،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر