چکیده مقاله
در دنیای پویای آموزش امروز، شیوه های سنتی تدریس که بر انتقال اطلاعات از معلم به دانش آموز متمرکز هستند، دیگر قادر به پاسخگویی به نیازهای پیچیده قرن بیست و یکم نیستند روش های تدریس فعال و یادگیری گروهی به عنوان رویکردهایی نوین، با تغییر کانون توجه از معلم به دانش آموز و تاکید بر مشارکت فعال فراگیران در فرآیند یاددهی یادگیری، پتانسیل بالایی برای ارتقای همه جانبه رشد آنان دارند این روش ها، یادگیرندگان را از دریافت کنندگان منفعل اطلاعات به سازندگان فعال دانش تبدیل می کنند و از این طریق، نه تنها درک عمیق تر مفاهیم درسی را تسهیل می نمایند، بلکه مهارت های حیاتی شناختی مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و خودتنظیمی را نیز پرورش می دهند علاوه بر این، یادگیری گروهی با فراهم آوردن فرصت های تعامل، همکاری، مذاکره و تبادل نظر میان یادگیرندگان، بستری مناسب برای تقویت مهارت های ارتباطی ضروری مانند ارتباط موثر، کار تیمی، همدلی و احترام به دیدگاه های دیگران فراهم می آورد بیان مسئله اصلی این تحقیق در این نکته نهفته است که علی رغم اذعان فزاینده به مزایای این روش ها، چگونگی پیاده سازی اثربخش آن ها در کلاس های درس، چالش های پیش روی معلمان و میزان دقیق تاثیرگذاری شان بر ابعاد مختلف رشد شناختی و ارتباطی یادگیرندگان، نیازمند بررسی و تحلیل عمیق تر از طریق مرور نظام مند پژوهش های موجود است اهمیت و ضرورت این مقاله مروری در آن است که با جمع بندی و تحلیل انتقادی یافته های پژوهش های پیشین، تصویری روشن از وضعیت موجود ترسیم کرده، شکاف های پژوهشی را شناسایی نموده و راهکارهای عملیاتی مبتنی بر شواهد علمی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد تا بتوانند با اتخاذ رویکردهای فعال و مشارکتی، گامی موثر در جهت تربیت نسلی توانمند، خلاق و ارتباطی بردارند و نظام آموزشی را از حالت انفعالی به سمت یادگیری پویا و اثرگذار سوق دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
وطن سرشت، افروز،1404،تاثیر روش های تدریس فعال و یادگیری گروهی بر رشد شناختی و ارتباطی یادگیرندگان،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر