چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی پیوندهای متقابل و چندلایه میان ادبیات عرفانی ایران و هنر مینیاتور اسلامی در بستر اندیشه های اسطوره ای می پردازد ادبیات عرفانی فارسی، به ویژه در آثار شاعرانی چون عطار، مولوی و حافظ، سرشار از نمادها و تمثیل هایی است که ریشه در تفکر اسطوره ای و کهن ایرانی دارند؛ نمادهایی چون سفر روح، پرواز، نور، عشق الهی و وصال، که بازتابی از سیر قهرمان و جست وجوی کمال در روایت های اسطوره ای هستند در سوی دیگر، نقاشی های مینیاتور اسلامی نیز با استفاده از زبان تصویر، همین جهان نمادین را بازآفرینی می کنند و به بیان بصری مفاهیم عرفانی می پردازند در این تحقیق، مضامین مشترک میان شعر عرفانی و نگاره های مینیاتور تحلیل شده است تا نشان داده شود که چگونه دو حوزه کلمه و تصویر، در تعامل با یکدیگر، تداوم دهنده یک جهان بینی واحد مبتنی بر وحدت، رمز و معنا هستند یافته ها حاکی از آن است که هنر مینیاتور اسلامی نه صرفا تصویرگر متون عرفانی، بلکه بازتابی از تفکر اسطوره ای و تجربه های روحانی انسان ایرانی است؛ تفکری که از اسطوره تا عرفان و از شعر تا تصویر، مسیر تکامل خود را طی کرده و در نهایت در قالبی هنری و قدسی متجلی شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیلی، سعیدعلی،1404،تاثیرات متقابل ادبیات عرفانی ایران و نقاشی های مینیاتور اسلامی در بستر اندیشه های اسطوره ای،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر