چکیده مقاله
آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه انسانی و اجتماعی، نقشی اساسی در رشد همه جانبه یادگیرندگان و تحقق عدالت آموزشی ایفا می کند با این حال، شواهد نظری و تجربی نشان می دهد که فرایندهای رایج تدریس و برنامه ریزی درسی در بسیاری از نظام های آموزشی همچنان یکسان محور، معلم محور و حافظه محور بوده و پاسخ گوی تنوع گسترده ویژگی ها و تفاوت های فردی دانش آموزان نیست این مسئله باعث کاهش کیفیت یادگیری، افت انگیزش تحصیلی و بازتولید نابرابری های آموزشی می شود پژوهش حاضر با رویکرد مروری–تحلیلی، به تبیین مفاهیم بنیادین آموزش و پرورش با تاکید بر تفاوت های فردی دانش آموزان، نقش بازخورد معلم در بهبود یادگیری و ضرورت حرکت به سوی برنامه ریزی درسی چندسطحی می پردازد نتایج تحلیل ها نشان می دهد که بازخورد معلم، به ویژه بازخوردهای فرایندمحور، حمایتی و هدایت گر، می تواند نقش موثری در افزایش درک مفهومی، تقویت خودکارآمدی و انگیزش درونی دانش آموزان ایفا کند در مقابل، بازخوردهای محدود به نمره یا نتیجه، تاثیر اندکی بر یادگیری عمیق دارند بر اساس یافته ها، آموزش چندسطحی به عنوان رویکردی انعطاف پذیر، با تنظیم اهداف، محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی متناسب با سطوح مختلف یادگیرندگان، می تواند پاسخی موثر به ناهمگنی کلاس های درس باشد در نهایت، تاکید می شود که تحقق این رویکرد مستلزم توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازطراحی برنامه درسی و حمایت سازمانی مدارس است تا زمینه ارتقای کیفیت یادگیری و عدالت آموزشی فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ذرمهر، محمدجواد و آقابیک، حسن میرزا و پالیزگر، آمنه و امان اله زاده، رضا،1404،تبیین ضرورت بازطراحی برنامه درسی چندسطحی مبتنی بر تفاوت های فردی دانش آموزان،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر