چکیده مقاله
زمینه و هدف: آموزش اخلاق در نظام های آموزشی به عنوان یکی از ارکان بنیادین توسعه روابط انسانی و اجتماعی شناخته می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین نقش آموزش اخلاق در مدارس بر ارتقای میزان مشارکت اجتماعی در دانش آموزان انجام شده است روش کار: این مطالعه به صورت مروری کتابخانه ای/مفهومی انجام یافته و داده های آن از طریق بررسی متون و منابع مرتبط با حوزه تعلیم و تربیت، روان شناسی پرورشی و اخلاق اجتماعی گردآوری و تحلیل شده است یافته ها: بررسی ها نشان می دهد که نهادینه کردن اصول اخلاقی نظیر احترام، صداقت، مسئولیت پذیری و همدلی از طریق روش های مشارکتی مانند فعالیت های گروهی و یادگیری تیمی، تاثیر مستقیمی بر بهبود تعاملات سازنده دانش آموزان دارد این آموزش ها به توسعه مهارت های اجتماعی کلیدی از جمله مدیریت سازنده تعارضات، درک متقابل و حل مسئله گروهی منجر شده و ظرفیت ایجاد و حفظ روابط پایدار و مثبت با همتایان و مربیان را ارتقا می بخشد نتیجه گیری: ادغام هدفمند آموزش اخلاق در برنامه های درسی مدارس، به شکل گیری جوامع یادگیری همبسته می انجامد این رویکرد نه تنها پیامدهای مثبتی در بهبود عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان به همراه دارد، بلکه در تربیت شهروندانی مشارکت جو، مسئولیت پذیر و توانمند در مواجهه با چالش های زندگی مدنی نقش بسزایی ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مضانی، فائزه و حسین زاده، مریم،1404،تبیین نقش آموزش اخلاق در مدارس بر ارتقای میزان مشارکت اجتماعی در دانش آموزان،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر