جایگاه روحانیت شیعه در در روند پیروزی انقلاب اسلامی ایران

چکیده مقاله

انقلاب اسلامی ایران به عنوان یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین رخدادهای قرن بیستم، نتیجه ی پیوند عمیق میان دین، مردم و رهبری دینی بود در این میان، روحانیت شیعه نقشی محوری در هدایت فکری، سازمان دهی اجتماعی و بسیج عمومی ایفا کرد جایگاه روحانیت در این انقلاب ریشه در سنت دیرپای پیوند دین و سیاست در تشیع دارد؛ سنتی که از عصر غیبت کبری تاکنون استمرار یافته است روحانیت شیعه با تکیه بر مرجعیت دینی، شبکه گسترده ی مساجد و نهادهای مذهبی، و اعتماد اجتماعی عمیق مردم، توانست جریان اعتراضی را از سطح نارضایتی های پراکنده به یک جنبش اجتماعی فراگیر تبدیل کند رهبری امام خمینی، به عنوان یک فقیه برجسته و مرجع تقلید کاریزماتیک، محور هماهنگی میان نیروهای مذهبی و مردمی بود و مفهوم جدیدی از حکومت اسلامی را بر پایه ی عدالت، استقلال و آزادی عرضه کرد همچنین، مناسبت های مذهبی مانند عاشورا و محرم، به وسیله ی روحانیت به محملی برای انتقال پیام های انقلابی و انسجام جمعی بدل شدند روحانیت با بهره گیری از باورهای دینی توانست گفتمان مقاومت و ایستادگی در برابر سلطه ی خارجی و استبداد داخلی را تقویت کند بدین ترتیب، پیروزی انقلاب اسلامی بدون درک نقش روحانیت و مبانی فکری–اعتقادی آن ممکن نیست این مقاله به تحلیل جایگاه تاریخی و عملکرد سیاسی–اجتماعی روحانیت شیعه در فرایند شکل گیری و پیروزی انقلاب اسلامی ایران می پردازد و تلاش می کند ابعاد فکری و اجتماعی این حضور را با رویکردی تحلیلی بررسی نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه خشنودی

کارشناسی ارشد تاریخ انقلاب اسلامی

زهرا جعفری کوچی

کارشناسی ارشد تاریخ انقلاب اسلامی

�شنودی، فاطمه و جعفری کوچی، زهرا،1404،جایگاه روحانیت شیعه در در روند پیروزی انقلاب اسلامی ایران،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر