جایگاه زن در ادبیات کلاسیک فارسی

چکیده مقاله

ادبیات کلاسیک فارسی به عنوان آینه ای تمام نما از نگرش های اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی ادوار مختلف، بازتاب دهنده دیدگاه های متفاوتی نسبت به جایگاه زن بوده است این پژوهش با هدف واکاوی و تبیین نقش و شخصیت پردازی زنان در متون برجسته کلاسیک از حماسه ها تا منظومه های عاشقانه و متون عرفانی صورت گرفته است روش این پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است نتایج بررسی ها نشان می دهد که جایگاه زن در این آثار، طیفی گسترده از کنشگری اجتماعی و خردمندی تا انفعال و نمادگرایی را در بر می گیرد در حالی که در برخی متون، زن به عنوان عنصری تاثیرگذار در روند داستان و هم تراز با مردان ترسیم شده است، در برخی دیگر، تحت الشعاع تفکرات مردسالارانه یا عرفانی قرار گرفته است این مقاله می کوشد تا با تحلیل این رویکردهای متناقض، بسترهای فکری حاکم بر هر دوره را در بازنمایی هویت زنانه تبیین نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمیه شفیعی

کارشناسی ارشد ادبیات فارسی

فریبا مونسیان

کارشناسی ارشد ادبیات فارسی

آذر صانعی

کارشناس ادبیات فارسی

�فیعی، سمیه و مونسیان، فریبا و صانعی، آذر،1404،جایگاه زن در ادبیات کلاسیک فارسی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر