چکیده مقاله
با توجه به چالش ها و محدودیت های رویکردهای فردگرایانه، و با در نظر گرفتن اهمیت روزافزون سلامت معنوی در نظام های آموزشی، نیاز به اتخاذ سیاست گذاری آموزشی کلان و جامع برای توسعه این بعد از سلامت در مدارس بیش از پیش احساس می شود زیدآبادی و همکاران، ۱۴۰۳ سیاست گذاری آموزشی کلان، به مجموعه اقدامات و سیاست هایی اشاره دارند که در سطح کلان نظام آموزشی طراحی و اجرا می شوند و هدف آن ها ایجاد تغییرات بنیادین و پایدار در فرهنگ، ساختار، و فرآیندهای آموزشی است این راهبردها، فراتر از اقدامات فردی و پراکنده، به دنبال ایجاد یک اکوسیستم حمایتی برای رشد و شکوفایی معنوی همه دانش آموزان هستند بهبود و همکاران، ۱۴۰۱ یکی از ویژگی های اصلی سیاست گذاری آموزشی کلان، نگاه سیستمی به مسئله سلامت معنوی است این نگاه، به جای تمرکز صرف بر فرد، به بررسی روابط و تعاملات بین عوامل مختلف موثر بر سلامت معنوی می پردازد سنگه، ۱۳۸۴، ترجمه و تلخیص: حافظی و همکاران، ۱۳۹۰ این عوامل می توانند شامل عوامل فردی مانند باورها، ارزش ها، و تجربیات شخصی ، عوامل بین فردی مانند روابط با خانواده، دوستان، و معلمان ، عوامل سازمانی مانند فرهنگ و جو مدرسه، برنامه های آموزشی، و سیاست های مدرسه ، و عوامل اجتماعی فرهنگی مانند ارزش ها و هنجارهای جامعه، رسانه ها، و سیاست های کلان باشند ویژگی دیگر سیاست گذاری آموزشی کلان، مشارکت جویی است این راهبردها، بر اهمیت مشارکت فعال همه ذینفعان در فرآیند طراحی، اجرا، و ارزیابی برنامه های توسعه سلامت معنوی تاکید دارند آرنستاین، ۱۳۷۰، ترجمه و تلخیص: الوانی و دانایی فرد، ۱۳۸۵ این ذینفعان می توانند شامل دانش آموزان، معلمان، والدین، مدیران مدارس، مشاوران، متخصصان سلامت، و نمایندگان جامعه محلی باشند مشارکت فعال این گروه ها، نه تنها به افزایش اثربخشی برنامه ها کمک می کند، بلکه باعث می شود تا برنامه ها با نیازها و انتظارات واقعی جامعه هدف همسو باشند
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، زینب،1404،سیاست گذاری آموزشی کلان: ضرورتی برای توسعه جامع و پایدار سلامت معنوی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر