چکیده مقاله
آموزش الکترونیکی در ایران مسیری تدریجی و چندمرحله ای را طی کرده است که از آموزش مکاتبه ای و رسانه های سنتی نوار، رادیو و تلویزیون آموزشی آغاز و به بهره گیری از اینترنت، سامانه های مدیریت یادگیری و پلتفرم های تعاملی آنلاین رسیده است آقازاده، ۱۳۹۱ در دهه ۱۳۷۰ و اوایل ۱۳۸۰، نخستین تجربه های آموزش مبتنی بر رایانه و شبکه در دانشگاه ها و برخی سازمان ها شکل گرفت و مفهوم «یادگیری الکترونیکی» وارد ادبیات سیاست گذاری آموزشی شد، اما در سطح مدارس، استفاده از فناوری عمدتا به تجهیز آزمایشگاه های کامپیوتر و پخش محتوای چندرسانه ای محدود بود بازرگان، ۱۳۸۷ با گسترش اینترنت و توسعه زیرساخت های ارتباطی، دانشگاه های مجازی و دوره های الکترونیکی در آموزش عالی گسترش یافت و تجربه های اولیه آموزش ترکیبی حضوری–مجازی پدید آمد فاضلی، ۱۳۹۳ در نظام آموزش و پرورش، نقطه عطف تکامل آموزش الکترونیکی را می توان در دوران همه گیری کرونا دانست؛ زمانی که به صورت اجبار و در سطحی ملی، آموزش حضوری متوقف و بسترهای مجازی مانند شبکه شاد راه اندازی و به سرعت توسعه یافتند صادقی، ۱۴۰۰ این تحول شتابان، هم فرصت بازاندیشی در الگوهای تدریس و ارزشیابی را فراهم آورد و هم ضعف ها و نابرابری های موجود در زیرساخت ها و آمادگی معلمان و دانش آموزان را آشکار کرد قورچیان و همکاران، ۱۳۹۹ در سال های پس از کرونا، بحث «نهادینه سازی» آموزش الکترونیکی و حرکت به سوی مدل های پایدارتر مانند آموزش ترکیبی، به یکی از محورهای مهم برنامه ریزی درسی و توسعه حرفه ای معلمان تبدیل شده است رئیسی و موسوی، ۱۴۰۰ به این ترتیب، سیر تکامل آموزش الکترونیکی در ایران از «استفاده ابزاری و جانبی از فناوری» به سمت «طراحی نظام مند محیط های یادگیری مجازی» در حرکت است؛ هرچند چالش هایی مانند شکاف دیجیتال، کمبود محتواهای بومی باکیفیت و محدودیت های سیاستی هنوز مانع تحقق کامل ظرفیت های آن است نصیری و همکاران، ۱۴۰۰
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، علی،1404،سیر تاریخی و تکامل آموزش الکترونیکی در نظام های آموزشی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر