چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی نقش عدالت آموزشی و فرصت های برابر در تحقق توسعه پایدار نظام آموزش و پرورش انجام شده است عدالت آموزشی به معنای فراهم کردن امکان دسترسی عادلانه همه افراد به آموزش باکیفیت، بدون توجه به تفاوت های اقتصادی، اجتماعی، جغرافیایی و فرهنگی است اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که آموزش و پرورش، یکی از اساسی ترین بسترهای رشد سرمایه انسانی، کاهش نابرابری های اجتماعی و دستیابی به توسعه پایدار به شمار می آید روش پژوهش حاضر کتابخانه ای و مبتنی بر جمع آوری اطلاعات از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، گزارش های پژوهشی و اسناد معتبر مرتبط با موضوع بوده است داده های گردآوری شده به شیوه توصیفی تحلیلی بررسی و تفسیر شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که عدالت آموزشی تنها به دسترسی ظاهری به مدرسه محدود نمی شود، بلکه کیفیت آموزش، امکانات یادگیری، بهره مندی از معلمان توانمند، دسترسی به فناوری های آموزشی و شرایط برابر برای رشد و پیشرفت را نیز دربر می گیرد همچنین عواملی مانند فقر اقتصادی، تفاوت های جغرافیایی، کمبود امکانات آموزشی، نابرابری در دسترسی به فناوری و ضعف در سیاست گذاری آموزشی از مهم ترین موانع تحقق عدالت آموزشی هستند نتایج پژوهش بیانگر آن است که نبود عدالت آموزشی موجب تداوم شکاف های اجتماعی و کاهش فرصت های رشد فردی و اجتماعی می شود، در حالی که تحقق آن می تواند به ارتقای کیفیت آموزش، افزایش سرمایه انسانی، تقویت انسجام اجتماعی و پیشرفت پایدار جامعه کمک کند در نهایت، می توان نتیجه گرفت که عدالت آموزشی و فرصت های برابر، ضرورتی بنیادین برای اصلاح و توسعه پایدار نظام آموزش و پرورش محسوب می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نی جمالی، فاطمه سادات،1404،عدالت آموزشی و فرصت های برابر؛ ضرورتی برای توسعه پایدار نظام آموزش و پرورش،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر