چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف استنباط و تبیین نشانه های وجودی و معرفتی اخلاص در مخلصان بر اساس منظومه فکری علامه محمدتقی مصباح یزدی انجام شده است این مطالعه در بستر پارادایم کیفی و با استفاده از راهبرد تحلیل محتوای استقرایی مبتنی بر مدل مایرینگ سامان یافت جامعه پژوهش شامل مجموعه ۱۸۳ جلدی آثار علامه بود که با بهره گیری از نمونه گیری هدفمند، ۱۰۱ جلد تا حصول اشباع نظری مورد واکاوی قرار گرفت و داده ها به کمک نرم افزار تحلیل کیفی MAXQDA کدگذاری و شبکه سازی شدند یافته های تحقیق نشان داد که در اندیشه توحیدی ایشان، اخلاص صرفا مفهومی سلبی ترک ریا نیست؛ بلکه یک جهت گیری عمیق وجودی و ملکه ای نفسانی است که تجلیات عینی آن در هشت مقوله اصلی صورت بندی می گردد این نشانه ها شامل «تطابق ذات و نمود»، «تجرد فعل از پاداش»، «بی اعتنایی به مدح و قدح»، «ثبات عمل در تعدد احوال»، «حلاوت عبادت»، «خوف مستمر از عدم پذیرش عمل»، «زهد در حطام دنیوی» و «خشوع و خضوع» است در نتیجه، اخلاص از یک مفهوم انتزاعی به مجموعه ای از شاخص های مشخص ارتقا می یابد که با حضور در ساحت های سه گانه علم، عمل و عبادت، هندسه باطن و تکامل اصیل انسان را معماری می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قاسمی، حمید و رحمانی، جهانبخش و شمشیری، محمدرضا،1405،تبیین نشانه های وجودی و معرفتی اخلاص در مخلصان با تکیه بر آثار علامه محمد تقی مصباح یزدی،دومین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
پانزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک31 شهریور 1405 · تهران