فلسفه علم از دیدگاه معرفت شناسی کانت با تاکید بر دلالت های تربیتی

چکیده مقاله

امانوئل کانت ۱۸۰۴ ۱۷۲۴ با انقلاب کوپرنیکی خود در فلسفه، معرفت شناسی را از وضعیت بن بست میان عقل گرایی و تجربه گرایی خارج ساخت و بنیانی نوین برای فلسفه علم و نظریه ی یادگیری پی ریخت این مقاله با روش توصیفی‑تحلیلی و با تکیه بر منابع دست اول به ویژه نقد عقل محض و تفاسیر معاصر فارسی، به واکاوی مبانی فلسفی معرفت شناسی کانت و نسبت آن با علم تجربی و ریاضیات می پردازد پرسش اصلی این است: «شرایط امکان شناخت علمی از دیدگاه کانت کدام اند و این معرفت شناسی چه محدودیت هایی بر سر راه متافیزیک سنتی می نهد؟» یافته ها نشان می دهد که قضایای ترکیبی پیشینی، مقولات دوازده گانه ی فاهمه، صورت های پیشین حساسیت زمان و مکان و تمایز پدیدار از نومن، ستون های اصلی نظام انتقادی کانت را تشکیل می دهند در این نظام، علم تجربی امکان پذیر و موجه است، اما هرگونه دانش نظری درباره ی خدا، نفس و جهان ناممکن می شود همچنین دلالت های این معرفت شناسی برای یادگیری عبارت اند از: فعال بودن ذهن یادگیرنده، نقش سازنده ی ساختارهای پیشینی، اهمیت خودآیینی اخلاقی و نفی پاداش/تنبیه بیرونی

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سینا رضائیان سمسکندی

کارشناس ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

زینب احمدی

دانشجوی دکتری

مژگان محمدی نائینی

استادیار، گروه علمی مطالعات تربیتی و برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

�حمدی، زینب و محمدی نائینی، مژگان،1405،فلسفه علم از دیدگاه معرفت شناسی کانت با تاکید بر دلالت های تربیتی،دومین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران

ارائه‌شده در

پانزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک31 شهریور 1405 · تهران