چکیده مقاله
نظام آموزش و پرورش به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه جوامع بشری همواره نیازمند بازنگری و بهبود مستمر است تا بتواند پاسخگوی نیازهای متغیر نسل های آینده باشد و در این راستا رویکردهای ارزشیابی از حالت سنتی و نمره محور به سمت رویکردهای نوین و کیفی تغییر مسیر داده اند که ارزشیابی توصیفی یکی از بارزترین این تحولات محسوب می شود مقاله مروری حاضر با هدف بررسی و تحلیل نقش ارزشیابی توصیفی و بازخوردهای اثربخش کلاسی در ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش تدوین شده است این پژوهش با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مرور مطالعات پیشین به تبیین جایگاه ارزشیابی تکوینی و توصیفی در بهبود فرآیند یاددهی و یادگیری می پردازد و ابعاد مختلف این رویکرد را مورد واکاوی قرار می دهد نتایج این بررسی ها نشان می دهد که جایگزینی نمرات کمی با بازخوردهای کیفی و توصیفی باعث کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان افزایش انگیزه درونی برای یادگیری و تقویت مهارت های خودتنظیمی و خودارزیابی می شود همچنین ارائه بازخوردهای مستمر و سازنده از سوی معلمان به دانش آموزان کمک می کند تا نقاط قوت و ضعف خود را بهتر بشناسند و مسیر یادگیری خود را با هدایت معلم به شکلی مطلوب اصلاح کنند در این میان نقش معلمان به عنوان تسهیل گر فرآیند یادگیری و اهمیت آموزش مستمر آنان برای اجرای صحیح این نوع ارزشیابی بسیار حیاتی است علاوه بر این استفاده از ابزارهای نوین مانند هوش مصنوعی می تواند به معلمان در ارائه بازخوردهای دقیق تر و شخصی سازی شده کمک شایانی نماید به طور کلی استقرار موفق ارزشیابی توصیفی نیازمند فراهم کردن زیرساخت های مناسب تغییر نگرش ذی نفعان آموزشی و حمایت همه جانبه سیاست گذاران است تا کیفیت آموزش به معنای واقعی ارتقا یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قوائی، فتانه و تقوائی، رضا،1404،نقش ارزشیابی توصیفی و بازخوردهای اثربخش کلاسی در ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر