نقش رنگ در کیفیت روانی محیط آموزشی

چکیده مقاله

رنگ در محیط های آموزشی صرفا یک عنصر تزئینی یا پوششی نیست، بلکه یکی از موثرترین مولفه های ادراکی در شکل دهی به کیفیت روانی فضا به شمار می رود و می تواند بر خلق وخو، سطح برانگیختگی ذهنی، تمرکز و حتی نوع تعاملات اجتماعی دانش آموزان اثر بگذارد در روان شناسی محیط، رنگ به عنوان یک محرک حسی مستقیم شناخته می شود که قادر است احساس آرامش، امنیت، نشاط یا برعکس، تنش، بی قراری و خستگی را در فرد برانگیزد در محیط مدرسه، انتخاب نامناسب رنگ ها، به ویژه استفاده افراطی از رنگ های تند، تیره یا سرد و بی روح، ممکن است فضا را از حالت مطلوب روانی خارج کرده و به کاهش تمرکز و افزایش دل زدگی دانش آموزان بینجامد در مقابل، به کارگیری رنگ های متعادل، هماهنگ و متناسب با گروه سنی، می تواند به افزایش شادابی، تقویت حس امنیت و ارتقای آمادگی ذهنی برای یادگیری کمک کند پژوهش های داخلی نیز نشان داده اند که رنگ های روشن و ملایم در کلاس درس، محیط را از خشکی و یکنواختی خارج کرده و موجب کاهش فشار روانی و افزایش احساس مطلوبیت فضایی می شوند؛ در حالی که رنگ های نامتناسب، خود به عنوان عاملی مزاحم در ادراک محیط عمل می کنند مرتضوی، ۱۳۸۰ از منظر طراحی آموزشی، رنگ نه تنها بر کیفیت احساسی فضا اثرگذار است، بلکه در خوانایی بصری، تفکیک عملکردی بخش های مختلف مدرسه و هدایت رفتار نیز نقش دارد به همین دلیل، بهره گیری آگاهانه از اصول روان شناسی رنگ ها در طراحی کالبدی مدارس، بخشی از راهبردهای ارتقای سلامت روان و بهبود تجربه حضور دانش آموز در کلاس تلقی می شود حسینی، ۱۳۹۱

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی جفره

دبیر

�فره، علی،1404،نقش رنگ در کیفیت روانی محیط آموزشی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر