چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر کوتاه مدت قالب های تناوبی بازی در زمین کوچک بر پاسخ های فیزیولوژیک در فوتبالیست های نوجوان بود دوازده بازیکن پسر با دامنه سنی ۱۵ تا ۱۸ سال در این تحقیق مشارکت داشتند زمین بازی به ابعاد ۲۰ در ۳۰ متر در نظر گرفته شد و هر تیم متشکل از سه بازیکن بود هر یک از شرکت کنندگان سه جلسه را پشت سر گذاشتند که در هر جلسه یکی از سه ساختار تناوبی اجرا گردید: جلسه اول شامل ۲ تکرار ۱۲ دقیقه ای، جلسه دوم شامل ۴ تکرار ۶ دقیقه ای و جلسه سوم شامل ۶ تکرار ۴ دقیقه ای بود در طول هر جلسه بازی، بیشینه ضربان قلب و میانگین ضربان قلب با بهره گیری از دستگاه سنجش ضربان قلب سینه ای اندازه گیری شد نمونه گیری خون جهت تعیین مقادیر لاکتات، در دو نوبت پیش از شروع هر جلسه و سه دقیقه پس از اتمام آن انجام گردید داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد که بیشینه ضربان قلب و میانگین ضربان قلب در جلسه دوم ۴ تکرار ۶ دقیقه ای به طور معناداری بالاتر از دو جلسه دیگر بود به ترتیب ۰٫۰۱۴=P و ۰٫۰۳۷=P در خصوص مقادیر لاکتات، اختلاف معناداری میان قالب های مختلف تناوبی مشاهده نشد بر اساس یافته های این پژوهش، در میان قالب های تناوبی، ساختاری که هر دوره آن به ۶ دقیقه نزدیک باشد ۴×۶ دقیقه ، فشار فیزیولوژیک بیشتری بر سیستم قلبی عروقی و مسیر بی هوازی وارد می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضائیان سمسکندی، سینا،1405،مقایسه سه قالب تناوبی بازی در زمین کوچک بر ضربان قلب و لاکتات خون بازیکنان جوان فوتبال،دومین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
پانزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک31 شهریور 1405 · تهران