چکیده مقاله
اثرات میکروبیوم بر سیستم ایمنی تنها به تعاملات مستقیم گیرنده لیگاند محدود نمی شود، بلکه این جوامع میکروبی از طریق متابولیت های خود، مکانیسم های اپی ژنتیک مانند متیلاسیون DNA و اصلاح هیستون ها را در سلول های ایمنی میزبان تغییر می دهند این تغییرات اپی ژنتیک باعث تنظیم طولانی مدت بیان ژن های مسئول در فعال سازی یا سرکوب پاسخ های ایمنی می شود برای مثال، اسیدهای چرب زنجیره کوتاه می توانند فعالیت آنزیم های هیستون داستیلاز را مهار کرده و از این طریق تمایز سلول های T تنظیمی را تقویت کنند شواهد پژوهشی در ایران نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر میکروبیوم می تواند با هدف قرار دادن این مسیرهای اپی ژنتیک، اختلالات ایمنی را بهبود بخشد رحیمیان و همکاران، ۱۳۹۸ این حوزه نوین نشان دهنده عمق نفوذ میکروبیوم در برنامه ریزی ژنتیکی سیستم ایمنی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، علی،1404،نقش مکانیسم های اپی ژنتیک در تنظیم پاسخ های ایمنی توسط میکروبیوم،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر