چکیده مقاله
گسترش شبکه های اجتماعی و فناوری های ارتباطی موجب شده است که حضور انسان در فضای دیجیتال تنها محدود به زمان فعالیت مستقیم او نباشد اطلاعات، تصاویر و تعاملاتی که در محیط های آنلاین ثبت می شوند نوعی استمرار حضور برای فرد ایجاد می کنند که حتی پس از پایان فعالیت نیز باقی می ماند این وضعیت که از آن با عنوان «پسا حضور دیجیتال» یاد می شود، به معنای تداوم حضور نمادین افراد در فضای مجازی از طریق داده ها و ردپاهای دیجیتال است هدف این مقاله بررسی نقش پسا حضور دیجیتال در شکل گیری هویت روانی نوجوانان، به ویژه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم، و تبیین پیامدهای آن برای فعالیت های مشاوره ای در مدارس است روش پژوهش به صورت تحلیلی–مروری و بر اساس منابع حوزه روان شناسی رشد، روان شناسی اجتماعی و مطالعات رسانه انجام شده است یافته ها نشان می دهد که پسا حضور دیجیتال از طریق سازوکارهایی مانند مقایسه اجتماعی، بازنمایی هویت در شبکه های اجتماعی و حافظه دیجیتال، می تواند بر خودپنداره و هویت یابی نوجوانان اثر بگذارد از یک سو این فضا امکان بیان خود و شکل گیری هویت اجتماعی را فراهم می کند و از سوی دیگر ممکن است به اضطراب اجتماعی، فشار برای نمایش هویت مطلوب و چندپارگی هویت منجر شود در پایان مقاله، راهکارهایی برای مشاوران مدارس و والدین جهت مدیریت بهتر حضور دیجیتال دانش آموزان و تقویت سواد رسانه ای ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رب، راضیه،1404،نقش پسا حضور دیجیتال در شکل گیری هویت روانی نوجوانان و پیامدهای آن برای مشاوره در مدارس متوسطه،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر