ارزیابی مقاومت و پایداری سازه های شهری در برابر زلزله با رویکرد شهرسازی

چکیده مقاله

هدف: با توجه به گستردگی سکونتگاه های انسانی در مناطق لرزه خیز و ناتوانی رویکردهای صرفا سازه ای در مواجهه با مخاطرات در مقیاس شهری، این مقاله با هدف تبیین ضرورت گذار از «مقاوم سازی بنا» به «تاب آوری لرزه ای با رویکرد شهرسازی» تدوین شده است هدف اصلی این پژوهش، استخراج شاخص های کالبدی فضایی موثر در پایداری شهری و ارائه یک چارچوب مفهومی برای ارزیابی چندبعدی مقاومت سازه های شهری در برابر زلزله است روش تحقیق: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش مرور نظام مند Systematic Review و تحلیل اسنادی ادبیات پژوهشی به روز ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ ، به بررسی نقش متغیرهای شهری در کاهش آسیب پذیری پرداخته است در این راستا، با بهره گیری از منطق تحلیل سیستمی، معیارهای پایداری لرزه ای در چهار لایه اصلی سازه ای، کالبدی فضایی، عملکردی و مدیریتی دسته بندی شده و در نهایت، چارچوبی برای ارزیابی مقاومت کلی پهنه های شهری پیشنهاد شده است نتایج اصلی: یافته های این پژوهش نشان می دهد که مقاومت سازه های شهری، تابعی از کیفیت طراحی شبکه دسترسی، توزیع فضایی خدمات حیاتی و ضوابط تراکم بندی است نتایج بیانگر آن است که حتی مستحکم ترین سازه ها نیز در صورت نبود نظام شبکه ارتباطی امن و دسترسی به فضاهای باز اضطراری، در هنگام زلزله دچار شکست در عملکرد سیستمیک شهری می شوند چارچوب پیشنهادی این مقاله، بر لزوم جایگزینی رویکردهای واکنشی با رویکردهای پیش نگر Proactive در برنامه ریزی شهری تاکید دارد؛ به طوری که پایداری لرزه ای نه به عنوان یک ویژگی مجزای ساختمان، بلکه به عنوان خصیصه ای از «شبکه ی به هم پیوسته ی شهری» ارزیابی گردد این مقاله راهکارهای عملیاتی برای ادغام ملاحظات لرزه ای در برنامه های توسعه شهری Master Plans ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهرداد مرادپور

کارشناس بازدید و تعیین خلاف ، واحد شهرسازی شهرداری تربت حیدریه

مهرداد مرادپور

کارشناس بازدید و تعیین خلاف ، واحد شهرسازی شهرداری تربت حیدریه

مرادپور، مهرداد،1405،ارزیابی مقاومت و پایداری سازه های شهری در برابر زلزله با رویکرد شهرسازی،سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 اردیبهشت 1405 · شیروان