چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربی تاثیر درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر ارتقاء نشاط اجتماعی و توانمندسازی روانشناختی معلمان مقطع ابتدایی شهر بوکان انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود جامعه آماری شامل تمامی معلمان مقطع ابتدایی مرد شهرستان بوکان در سال ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه شادکامی اکسفورد ۲۰۰۲ و توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا ۱۹۹۵ بود گروه آزمایش تحت درمان ذهن آگاهی ویلیامز و سگال ۲۰۰۳ به مدت ۸ جلسه ۲ ساعته قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد تجزیه و تحلیل داده های آماری با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر صورت گرفت یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر ارتقای نشاط اجتماعی p=۰/۰۰۱، F=۴۵/۴۴ و توانمندسازی روانشناختی p=۰/۰۰۱، F=۳۱/۴۷ در معلمان مقطع ابتدایی مرد شهرستان بوکان معنادار بود و نتایج حاکی از ماندگاری درمان در دوره پیگیری بود p=۰/۰۰۱ بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت درمان ذهن آگاهی روش مناسبی برای ارتقای نشاط اجتماعی و توانمندسازی روانشناختی معلمان مقطع ابتدایی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضر نژاد، عمر و دانشمند، مدینه و صادقی، علی و میر محمودی، صفوره و نجاری، مسعود،1404،بررسی تجربی تاثیر درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر ارتقاء نشاط اجتماعی و توانمندسازی روانشناختی معلمان مقطع ابتدایی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی صنعت ساختمان با محوریت آینده ی پایدار و مقابله با ناترازی انرژی9 بهمن 1404 · ایوانکی