الگوی بهینه سازی زیرساخت های مرتبط با صنعت اسب ترکمن و اثر آن بر توسعه منطقه ای

چکیده مقاله

صنعت اسب ترکمن به عنوان یکی از ذخایر ژنتیکی و فرهنگی منحصربه فرد ایران، ظرفیت بالایی برای نقش آفرینی در توسعه منطقه ای استان گلستان و ترکمن صحرا دارد با این حال، فقدان زیرساخت های استاندارد و یکپارچه در حوزه هایی نظیر پرورش علمی، گردشگری اسب محور، خدمات دامپزشکی و صادرات نژادی، مانع از بهره برداری کامل از این پتانسیل شده است پژوهش حاضر با هدف طراحی الگویی برای بهینه سازی زیرساخت های صنعت اسب ترکمن و بررسی اثر آن بر توسعه منطقه ای انجام شده است روش تحقیق به صورت آمیخته کیفی کمی بوده و داده ها از طریق مصاحبه با خبرگان ۱۸ نفر و توزیع پرسشنامه در میان فعالان صنعت اسب n=۲۴۳ گردآوری شده است نتایج تحلیل مضمون نشان داد که پنج محور اصلی شامل ناکارآمدی زیرساخت ها، نبود نهاد متولی، فرصت های اقتصادی مغفول، تهدیدات ژنتیکی، و ضرورت بومی سازی مدل توسعه، مهم ترین چالش های موجود هستند تحلیل مدل معادلات ساختاری نیز نشان داد که ابعاد «زیرساخت پرورش و نگهداری» β=۰ ۴۸ ، «زیرساخت گردشگری» β=۰ ۴۱ و «زیرساخت صادراتی» β=۰ ۳۲ بیشترین اثر مستقیم را بر توسعه منطقه ای دارند یافته ها با مطالعات تطبیقی بین المللی از جمله ایرلند، ایسلند و اسپانیا و نظریه های زنجیره ارزش و دارایی محور منطقه ای همخوانی دارد در نهایت، پژوهش تاکید می نماید که توسعه صنعت اسب ترکمن نیازمند الگویی یکپارچه، بومی سازی شده، و مشارکت محور است تا بتواند ضمن حفظ میراث ژنتیکی، به تقویت برند منطقه ای، اشتغال زایی و ارتقاء جایگاه ایران در بازار جهانی صنعت اسب منجر شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی رضا گرایلی

عضو هیئت علمی گروه مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد گنبدکاووس

سعید بای

کارشناسی ارشد مهندسی عمران سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گنبدکاووس

گرایلی، علی رضا و بای، سعید،1404،الگوی بهینه سازی زیرساخت های مرتبط با صنعت اسب ترکمن و اثر آن بر توسعه منطقه ای،اولین همایش ملی "نقش صنعت اسب ترکمن درتوسعه منطقه ای و بین المللی"،گنبد کاووس

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی توسعه پایدار در مهندسی مکانیک و انرژی8 بهمن 1404 · گرگان