ارزیابی عملکرد و شاخص های سودمندی در نسبت های کشت مخلوط نخود و کنجد

چکیده مقاله

به منظور ارزیابی کشت مخلوط نخود و کنجد آزمایشی در سال ۱۴۰۰ در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهارتکرار در مزرعه تحقیقاتی جهاد کشاورزی زرند اجرا شد تیمارهای آزمایشی شامل نسبت های کاشت ۱۰۰:۰ ، ۷۵:۲۵، ۵۰:۵۰، ۲۵:۷۵، ۱۰۰:۰ نخود کنجد به روش جایگزینی بودند نتایج نشان داد که نسبت های مختلف کاشت اثر معنی داری بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود و کنجد داشتند تعداد شاخه های فرعی، تعداد طبق در بوته، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در کنجد و در نخود، ارتفاع بوته، تعداد غلاف در بوته و عملکرد دانه تحت تاثیر نسبت های مختلف کاشت قرار گرفتند نسبت برابری زمین در نسبت کاشت ۵۰:۵۰ ، ۱/۲۶ و در نسبت کاشت ۷۵:۲۵ نخود کنجد ۱/۱۸ بود به ترتیب ۲۶و ۱۸ درصد افزایش نسبت به کشت خالص ، گیاه کنجد در نسبت ۵۰:۵۰ به عنوان گیاه غالب دارای بالاترین ضریب نسبی تراکم ۲/۲۶=KB و گیاه نخود به عنوان گیاه مغلوب در نسبت کاشت ۲۵:۷۵ نخود کنجد دارای کمترین ضریب نسبی تراکم ۰/۷۲=Kc بودند بر اساس نتایج این آزمایش، تاثیر رقابت در کشت مخلوط از نوع مکملی مثبت بود، اگرچه در تمامی نسبت های کاشت، عملکرد کنجد بیشتر و عملکرد نخود کمتر از عملکرد پیش بینی شده بود در مجموع به نظر می رسد که افزایش تعداد شاخه های فرعی و تعداد طبق در بوته کنجد به دلیل بهبود فراهمی و کارایی مصرف منابع محیطی توسط نخود، علت افزایش عملکرد مخلوط دوگیاه بود

نویسندگان

محسن زعفرانیه

استادیار، گروه باغبانی، دانشگاه ولایت ایرانشهر

�عفرانیه، محسن،1402،ارزیابی عملکرد و شاخص های سودمندی در نسبت های کشت مخلوط نخود و کنجد،سومین کنفرانس ملی محاسبات نرم علوم مهندسی در صنعت و جامعه،ایرانشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی محاسبات نرم علوم مهندسی در صنعت و جامعه1 اسفند 1402 · ایرانشهر