چکیده مقاله
آموزش در شرایط بحران، صرفا انتقال محتوا نیست، بلکه تلاشی برای حفظ پیوستگی روانی، اجتماعی و شناختی نسل آینده است هرگونه تنش نظامی یا احساس ناامنی ناشی از اخبار جنگ، پیش از آنکه به تخریب فیزیکی مدارس منجر شود، ساختار ذهنی و عاطفی یادگیرندگان را تحت تاثیر قرار می دهد و تمرکز، انگیزه، احساس امنیت و کیفیت مشارکت آموزشی آنان را دگرگون می سازد در چنین شرایطی، مدرسه از یک نهاد آموزشی صرف، به یک پناهگاه روانی و اجتماعی تبدیل می شود که باید همزمان نقش آموزش دهنده، حمایتگر و ثبات بخش را ایفا کند تجربه جوامع درگیر بحران نشان می دهد که اضطراب جمعی، شایعه پراکنی، اختلال در برنامه های رسمی، افت حضور منظم دانش آموزان، کاهش کیفیت یادگیری و افزایش فرسودگی روانی معلمان از مهم ترین پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم شرایط جنگی بر آموزش هستند از سوی دیگر، تداوم آموزش در دوران بحران می تواند به عنوان عاملی بازدارنده در برابر فروپاشی روانی و اجتماعی عمل کند و به کودکان و نوجوانان احساس نظم، امید و تداوم زندگی ببخشد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد جباری
فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه
جلیل بیوکانی
فرهنگی آموزش و پرورش
جلیل بیوکانی
فرهنگی آموزش و پرورش
زهرا حسینی
فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه
راضیه صفاری
لیسانس تربیت معلم قرآن مجید، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان گناباد
راضیه احمدیان
فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه
شیوه ارجاع
�یوکانی، جلیل،1405،بررسی آموزش مجازی در دوران جنگ تحمیلی رمضان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر