بررسی آموزش مجازی در دوران جنگ تحمیلی رمضان

چکیده مقاله

آموزش در شرایط بحران، صرفا انتقال محتوا نیست، بلکه تلاشی برای حفظ پیوستگی روانی، اجتماعی و شناختی نسل آینده است هرگونه تنش نظامی یا احساس ناامنی ناشی از اخبار جنگ، پیش از آنکه به تخریب فیزیکی مدارس منجر شود، ساختار ذهنی و عاطفی یادگیرندگان را تحت تاثیر قرار می دهد و تمرکز، انگیزه، احساس امنیت و کیفیت مشارکت آموزشی آنان را دگرگون می سازد در چنین شرایطی، مدرسه از یک نهاد آموزشی صرف، به یک پناهگاه روانی و اجتماعی تبدیل می شود که باید همزمان نقش آموزش دهنده، حمایتگر و ثبات بخش را ایفا کند تجربه جوامع درگیر بحران نشان می دهد که اضطراب جمعی، شایعه پراکنی، اختلال در برنامه های رسمی، افت حضور منظم دانش آموزان، کاهش کیفیت یادگیری و افزایش فرسودگی روانی معلمان از مهم ترین پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم شرایط جنگی بر آموزش هستند از سوی دیگر، تداوم آموزش در دوران بحران می تواند به عنوان عاملی بازدارنده در برابر فروپاشی روانی و اجتماعی عمل کند و به کودکان و نوجوانان احساس نظم، امید و تداوم زندگی ببخشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد جباری

فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه

جلیل بیوکانی

فرهنگی آموزش و پرورش

جلیل بیوکانی

فرهنگی آموزش و پرورش

زهرا حسینی

فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه

راضیه صفاری

لیسانس تربیت معلم قرآن مجید، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان گناباد

راضیه احمدیان

فوق لیسانس زیست شناسی، شاغل در آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه

�یوکانی، جلیل،1405،بررسی آموزش مجازی در دوران جنگ تحمیلی رمضان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر