چکیده مقاله
فرهنگ ایرانی به عنوان یکی از کهن ترین و غنی ترین نظام های نشانه ای، همواره نقشی محوری در شکل دهی به هنرهای کاربردی از جمله طراحی لباس ایفا کرده است مقاله مروری حاضر با هدف بررسی نظام مند تاثیر مولفه های فرهنگ ایرانی شامل مفاهیم پوشش، نمادگرایی، اقلیم، آداب و رسوم، عرفان و ادبیات بر طراحی لباس مدرن انجام شده است روش پژوهش بر پایه مطالعات کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی آثار منتشر شده در بازه زمانی ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۲ خورشیدی و نیز منابع معتبر بین المللی از ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ میلادی استوار است یافته ها نشان می دهد که طراحان معاصر ایرانی به سه شیوه اصلی از فرهنگ خود تاثیر پذیرفته اند: نخست، بازخوانی نقوش سنتی مانند نقش شیر و خورشید، بته جقه، اسلیمی و ختایی در فرم های مینیمال مدرن؛ دوم، الهام از فلسفه پوشش ایرانی اسلامی همچون «چادر» و «مقنعه» در طراحی لباس های لایه لایه و شال های چندمنظوره؛ سوم، بهره گیری از رنگ بندی اقلیمی ایران فیروزه ای، زعفرانی، اناری، سرمه ای در پالت های رنگی مد روز همچنین مشخص شد که تقابل بین سنت و مدرنیته گاهی به سطحی سازی نمادها انجامیده، اما نمونه های موفق، تلفیقی عمیق از مفاهیم عرفانی همچون «وحدت در کثرت» و «پنهان نمایی» را در برش های نامتقارن و حجم های شناور به نمایش گذاشته اند نتیجه نهایی آنکه فرهنگ ایرانی نه تنها یک منبع تزئینی، بلکه یک نظام معناساز برای پاسخ به نیازهای هویتی در جهان پرشتاب امروز است و طراحی لباس مدرن ایرانی می تواند الگویی برای مد پایدار و معناگرا در مقیاس جهانی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ویلی، هدیه و صالحی، ایناز و شفیعی، ابوذر،1405،بررسی تاثیر فرهنگ ایرانی بر طراحی لباس مدرن،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر