بررسی و ارزیابی مدل های یکپارچه کاربری زمین و حمل و نقل به منظور استفاده برای شهر تهران

چکیده مقاله

رشد مناطق شهری تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله تکنولوژی, ارتباطات و توسعه سیستم های حمل ونقل در چند دهه ی اخیر، امری اجتناب ناپذیر بوده است رشد یک شهر به معنای افزایش جمعیت و سطح فعالیت های اقتصادی است که نهایتاً منجر به مهاجرت نیروی کار به آن مناطق و در نتیجه افزایش تراکم و شلوغی خواهد بود رفع مشکلات شهری در راستای توسعه پایدار، نیازمند شناخت دقیق اندرکنش بین کاربری زمین و حمل و نقل می باشد امروزه قالب های متعددی برای بررسی این اندرکنش بین کاربری زمین و حمل ونقل ارائه شده است در این مقاله به بررسی 3 مدل یکپارچه کاربری زمین و حمل و نقل، که از لحاظ ساختاری متمایز می باشند، پرداخته می شود این مدل هاعبارتند از ITLUP, MEPLAN ,UrbanSim که از جنبه های مختلفی از جمله شرایط فیزیکی سیستم و مراحل انجام فرآیند مدل سازی و قابلیت های سیاست گذاری ها مدل مورد بررسی قرار خواهند گرفت و از این حیث به منظور پیشنهاد ویژگی های مدلی کارا برای ایجاد این هماهنگی بین تغییرات تقاضا ناشی از اندرکنش تغییرات کاربری زمین و سیستم های حمل ونقلی برای شهر تهران پیشنهاد خواهند شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهریار افندی زاده

دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران

نوید کلانتری

دکتری مهندسی برنامه ریزی و حمل ونقل، گروه پژوهشی حمل ونقل شاران

محمدرضا هاشمی

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی برنامه ریزی و حمل ونقل، دانشگاه علم و ص

�فندی زاده، شهریار و کلانتری، نوید و هاشمی، محمدرضا،1391،بررسی و ارزیابی مدل های یکپارچه کاربری زمین و حمل و نقل به منظور استفاده برای شهر تهران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی پژوهش های نو پدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری8 آذر 1402 · تهران