ارایه مدلی برای تعیین و شناسایی محورهای اولویت دار اقدامات ایمنی در شبکه راه های ایران

چکیده مقاله

به لحاظ مدیریتی ، محدودیت منابع موجود از یک طرف و تنوع اقدامات مورد نیاز برای بهبود وضعیت ایمنی در حوزه زیر ساختی از طرف دیگر و گستردگی شبکه راه ها و همچنین هزینه های سنگین لازم برای ارتقای سطح ایمنی در این حوزه ، داشتن برنامه ای عملیاتی مبتنی بر اولویت بندی را اجتناب ناپذیر می نماید ، از منظر مدیریت سیستمی ایمنی اقداماتی که در سطح کلان باعث تاثیر گذاری بیشتری در کاهش تلفات و آسیب های ناشی از حوادث می گردند در اولویت بالاتر اجرا قرار می گیرند در این مطالعه که به اولویت بندی محور های پرحادثه کشور اختصاص خواهد داشت روش اولویت بندی بدین گونه بوده است که آمار و اطلاعات تصادفات شامل تصادفات فوتی ، جرحی و خسارتی در چهار سال متوالی در محورهای شریانی کشور ؛ با همکاری پلیس راه ها جمع آوری شده و پس از ویرایش و تصحیح اطلاعات ، شاخص های اولویت بندی محور ها با استفاده از نظرات کارشناسان و شاخص های استاندارد بین المللی م شخص گردیدند در این مطالعه شاخص های شدت تصادف و چگالی تصادفات به عنوان شاخص های اولویت بندی در نظر گرفته شد در نهایت با استاندارد کردن شاخص ها و وزن دهی به آنها وزن مساوی امتیاز محورهای مورد نظر تعیین شد با استفاده از روش امتیاز دهی و وزن دهی اولویت بندی انجام گردید در این مطالعه محورهای مورد مطالعه به دوازده گروه 50 تایی تقسیم بندی شدند نتایج و ارزیابی اطلاعات چهار ساله بیانگر این است که سه گروه اول 150 محور با یک چهارم طول راه های شریانی کشور غیر روستایی ، حدود 60 درصد تصادفات را به خود اختصاص داده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی مخبر

سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای معاون دفترایمنی و ترافیک سازمان راهداری وحمل ونقل جاده ای

جواد هدایتی نیکخوان

سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای مدیرکل دفترایمنی و ترافیک سازمان راهداری و حمل ونقل جاده ای

مخبر، مهدی و هدایتی نیکخوان، جواد،1396،ارایه مدلی برای تعیین و شناسایی محورهای اولویت دار اقدامات ایمنی در شبکه راه های ایران،هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران