تحلیل انتقادی وحدت رویه ۸۶۹ دیوان عالی کشور و آثار آن بر قراردادهای مالی شرکت های بیمه و تعهدات بیمه گر نسبت به راننده مقصر حادثه: تمرکز بر سقف تعهدات و محاسبه خسارت

چکیده مقاله

رای وحدت رویه ۸۶۹ دیوان عالی کشور بر نحوه تعیین حدود تعهدات بیمه گر در بیمه اجباری شخص ثالث و شیوه محاسبه و پرداخت خسارت اثر مستقیم دارد این پژوهش با رویکردی انتقادی بررسی می کند که این رای چگونه «سقف تعهدات» را در عمل صورت بندی می کند و چه پیامدی برای قراردادهای مالی شرکت های بیمه، ارزیابی و تسویه خسارت، و میزان انتقال بار مالی به راننده مقصر حادثه ایجاد می شود نتیجه کلی نشان می دهد که هرچند وحدت رویه ۸۶۹ می تواند به افزایش وحدت تصمیم گیری قضایی و کاهش تعارض آرا کمک کند، اما در اجرا ممکن است موجب ابهام در مرزبندی تعهدات قراردادی و الزامات قانونی، افزایش اختلاف بر سر مازاد خسارت و نیز تشدید دعاوی مربوط به رجوع بیمه گر به مقصر شود وحدت رویه ۸۶۹ دیوان عالی کشور با هدف تعیین شیوه محاسبه خسارت ناشی از حوادث رانندگی صادر شده است این وحدت رویه اصولا برای تعیین مقدار خسارت قابل پرداخت و ترتیب اعمال تعهدات بیمه گر کاربرد دارد با این حال، در بسیاری از پرونده ها و رویه قضایی، دادگاه ها آن را به گونه ای تفسیر کرده اند که بیمه گر را ملزم به پرداخت خسارت فراتر از سقف تعهدات قراردادی برای راننده مقصر کرده اند این تفسیر، خلاف نص صریح ماده ۳ قانون بیمه اجباری شخص ثالث ۱۳۹۵ است و موجب فشار مالی غیرضروری و کاهش امنیت حقوقی بیمه گر شده است این مقاله با رویکرد تحلیلی–انتقادی، ابتدا جایگاه وحدت رویه و ماده ۳ قانون بیمه اجباری را بررسی می کند، سپس با تحلیل نحوه محاسبه خسارت و تفسیر قضایی، آثار حقوقی و اقتصادی این برداشت ناصحیح را ارزیابی کرده و پیشنهاداتی برای اصلاح و بهبود رویه ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هومن احمدی

کارشناسی ارشد دانشگاه ازاد کرمانشاه کارآموز وکالت مرکز وکلا و مشاوران قوه قضاییه کرمانشاه

�حمدی، هومن،1404،تحلیل انتقادی وحدت رویه ۸۶۹ دیوان عالی کشور و آثار آن بر قراردادهای مالی شرکت های بیمه و تعهدات بیمه گر نسبت به راننده مقصر حادثه: تمرکز بر سقف تعهدات و محاسبه خسارت،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی10 مرداد 1405 · همدان