چکیده مقاله
پیش زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های خودآگاه ی با محوریت دینی بر رضایت از زندگی زناشویی و کنترل اضطراب اجتماعی زنان متاهل صورت گرفت روش کار: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه گواه بود جامعه آماری این پژوهش، عبارت بوداز کلیه زنان مراجعه کننده به مرکز مشاوره زندگی زیبا شهرستان تربت حیدریه 104 نفر در بهار 1398 به منظور انتخاب نمونه ازروش نمونه گیری هدفمند استفاده شد بدین ترتیب از بین زنان مراجعه کننده که شرایط ورود به مطالعه را کسب کردند 47 نفر ، به صورت تصادفی 30 نفرانتخاب شده و از طریق جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند هرگروه 15 نفر معیارهای ورود به مطالعه عبارت بود از: 1 کسب نمره پایین دو انحراف معیار کمتر از میانگین در پرسشنامه رضایت از زندگی 2 داوطلب بودن ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه اضطراب اجتماعی و پرسشنامه رضایت از زندگی، که ابتدا روی هردو گروه آزمایش و گواه به صورت پیش آزمون اجرا شد و سپس گروه آزمایش تحت آموزش خودآگاه ی متغیر مستقل قرار گرفته هشت جلسه 60دقیقه ای در هشت هفته و گروه گواه تحت هیچ مداخله ای قرار نگرفتند در انتها، از هردو گروه پس آزمون بعمل آمد یافته ها: داده های بدست آمده با استفاده از روش تحلیل کواریانس و روش های آمار توصیفی مورد تحلیل قرار گرفت بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که آموزش مهارت خودآگاه ی با محوریت دینی به طور معناداری رضایت زناشویی زنان را افزایش داده و اضطراب اجتماعی آنها را کاهش داده بود نتایج حاصل از این پژوهش می تواند راهگشای مشاوران و درمانگران در کمک به زنان یاشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مضان نیا، معصومه و صاحبدل، حسین،1399،اثربخشی آموزش مهارت های خودآگاه ی با محوریت دینی بر رضایت از زندگی زناشویی و کنترل اضطراب اجتماعی زنان،دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 تیر 1400 · تهران