اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر خودکارآمدی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز

چکیده مقاله

هدف از این تحقیق تعیین اثر بخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر خودکارآمدی و شادکامی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه بود روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش حاضر، عبارت بود از کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز که از این میان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل n=۱۵ گمارده شدند ابزارهای تحقیق عبارت بودند از مقیاس پرسشنامه خودکارآمدی همچنین در این تحقیق از پروتکل درمان شناختی رفتاری به منظور مداخله بر روی گروه آزمایشی استفاده شد در این تحقیق روش تجزیه و تحلیل داده ها MANCOVA بود که به کمک نرم افزار SPSS اجرا شد نتایج نشان داد که نمره کل خودکارآمدی نیز تفاوت معناداری بین گروه آزمایش با گروه کنترل وجود دارد P>۰/۰۰۱ لذا نتیجه گیری می شود که این مداخله بر افزایش خودکارآمدی این گروه از دانش آموزان موثر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدامین عبداللهی اصل

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

جلیل باباپور خیرالدین

نویسنده مسئول: استاد دانشگاه تبریز گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

�بداللهی اصل، محمدامین و باباپور خیرالدین، جلیل،1405،اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر خودکارآمدی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز،سیزدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

چهاردهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش8 بهمن 1405 · تهران