اثر عدد فرود، زاویه و استغراق آبشکن مرکب بر حداکثر عمق آبشستگی در شرایط آب زلال

چکیده مقاله

در تحقیق حاضر اثر زاویه قرار گیری آبشکن مرکب که ترکیبی از آبشکن نفوذ پذیر و نفوذ ناپذیر می باشد بر حداکثر عمق آبشستگی در شرایط مستغرق مورد بررسی قرار گرفته است حداکثر عمق آبشستگی در سه زاویه مختلف 60 درجه دافع ، 90 درجه قایم و 120 درجه جاذب و در فرود 0/18، 0/20، 0/22، 0/24 مورد مقایسه قرار گرفت علاه بر این حداکثر عمق آبشستگی نسبی با حالت غیر مستغرق مقایسه شده است نتایج نشان می دهد عمق آبشستگی در زاویه های 60، 90 و 120 درجه به ترتیب افزیش می یابد حداکثر عمق آبشستگی نسبی در اعداد فرود کمتر در حالت مستغرق بیش از حالت غیر مستغرق، می باشد و با افزایش عدد فرود این روند معکوس می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه جراح زاده

دانشجوی دکترای سازه های آبی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

سید محمود کاشفی پور

استاد گروه سازه های آبی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

محمود شفاعی بجستان

استاد گروه سازه های آبی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

�راح زاده، فاطمه و کاشفی پور، سید محمود و شفاعی بجستان، محمود،1394،اثر عدد فرود، زاویه و استغراق آبشکن مرکب بر حداکثر عمق آبشستگی در شرایط آب زلال،دهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه9 بهمن 1397 · اهواز