ارزیابی روش های تجربی برآورد تبخیر و تعرق گیاه مرجع در شرایط آب هوایی دشت دلفان

چکیده مقاله

برآورد دقیق مقدار oET در هر منطقه و اهمیت آن در مدیریت منابع آب و برنامه ریزی آبیاری امری ضروری است هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی مدل های ماهرینگر، بلانی کریدل، تشعشی فائو،روماننکو، تورک، هارگریوزسامانی، پریستلی تیلور و مکینگ، نسبت به مدل مرجع فائو پنمن مانتیث می باشد برای این منظور از اطلاعات ماهانه درجه حرارت حداکثر و درجه حرارت حداقل، رطوبت نسبی حداکثر و رطوبت نسبی حداقل، تابش خورشیدی و سرعت باد در ارتفاع دو متری مربوط به دوره زمانی ۲۰ ساله ۱۳۹۹ ۱۳۸۰ ایستگاه سینوپتیک دلفان استفاده شد نتایج ارزیابی نشان داد مدل ماهرینگر با RMSE=۱/۲۹,R۲=۰/۹۸,AARE=۰/۱۴,NS=۰/۹۳,MAE=۰/۹۸ بیشترین دقت و مدل مکینگ با RMSE=۵/۱۹,R۲=۰/۸۶,AARE=۱/۳۴ و MAE=۴/۱۶ پائین ترین دقت را نسبت مدل مرجع داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آرین حیدری مطلق

دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

عبدالرحیم هوشمند

دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

�یدری مطلق، آرین و هوشمند، عبدالرحیم،1400،ارزیابی روش های تجربی برآورد تبخیر و تعرق گیاه مرجع در شرایط آب هوایی دشت دلفان،دوازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

ارائه‌شده در

سمینار بین المللی مهندسی رودخانه4 بهمن 1400 · اهواز