بررسی فقهی و حقوقی جرم محاربه در قانون مجازات ایران (قانون جرائم نیرو های مسلح)

چکیده مقاله

جرم محاربه و افساد فی الارض یک عنوان کلی برای جرائم علیه امنیت جامعه از امنیت داخلی و یا خارجی اقتصادی، نظامی، فرهنگی و سیاسی دارد به همین جهت قانون گذار اسلامی برخی از جرایم را به جرم محاربه و افساد فی الارض تعمیم داده و مرتکب را به مجازات محارب و مفسد فی الارض محکوم می نماید با این وجود قانون گذار جرایم متعددی را که هیچ شباهت ماهوی با جرم محاربه ندارد در حکم محاربه قلمداد کرده است و مرتکب این آنها را مستوجب مجازات سنگین محاربه دانسته است این جرایم اگرچه با محاربه دارای شباهت هایی هستند اما بسیاری از آنها به واسطه وجود وجوه افتراق فراوان و در مخالفت با اصول و مبانی متقن فقه و حقوق عرفی هرگز از مصادیق جرم محاربه و یا حتی در حکم آن محسوب نمی شود در این تحقیق سعی در بررسی معانی فقهی و حقوقی جرم محاربه و مصادیقی که در حکم محاربه قانون جرائم نیرو های مسلح شده است تا گامی باشد در جهت عدم تجزیه حقوق اشخاص و اهداف اصول قانون اساسی و برآورده نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پرویز مرادقلی

دکتری تخصصی فقه و حقوق، دانشگاه آزاداسلامی واحدزاهدان،گروه حقوق

پرویز مرادقلی

دکتری تخصصی فقه و حقوق، دانشگاه آزاداسلامی واحدزاهدان،گروه حقوق

مصطفی کیخا

دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، زاهدان

مصطفی کیخا

دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، زاهدان

مرادقلی، پرویز و کیخا، مصطفی،1400،بررسی فقهی و حقوقی جرم محاربه در قانون مجازات ایران (قانون جرائم نیرو های مسلح)،پنجمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت،روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی27 اردیبهشت 1401 · شیروان