چکیده مقاله
در سیر تعلیم و تربیت، تشویق و تنبیه دو روش اساسی هستند که همواره در بعد رسمی و غیررسمی تحصیلی و خانواده به کار بسته می شوند همچنین، در بعد دینی و اسلامی، این دو روش به ویژه در قرآن به طرز چشمگیری مورد توجه ویژه قرار گرفته اند هدف این مطالعه، بررسی نقش تشویق و تنبیه در تعلیم و تربیت و تعیین اولویت آن هاست با به کارگیری روش کتابخانه ای و سندکاوی، داده ها جمع آوری شدند و نتایج به روشنی نشان می دهند که تنبیه، بیشتر در بعد تربیتی تاثیری ندارد و در برخی مواقع حتی آثار مخربی را به دنبال دارد در عوض، تشویق به مراتب تاثیر بیشتری در تربیت دارد و بهتر است با تشویق مناسب و سنجیده، افراد علاقه و عشق خود را به یادگیری نشان می دهند و به دلیل جنبه ی بازدارندگی که دارد، از انجام کارهای ناپسند در نوجوانان جلوگیری می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�واران حسینی نجف آبادی، محمد و نیکبخت نصرآبادی، محبوبه و کریمی، عاطفه سادات و صانعیان، زهرا و علیجانی وند، دلبر،1402،اثربخشی تنبیه و تشویق به عنوان ابزارهای تربیتی در مدارس،دهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی25 مهر 1402 · شیروان