چکیده مقاله
مقدمه: خودانتقادی و تاب آوری دو بعد اثرگذار در مادران دارای فرزندا کم شنوا است، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نقش مهمی در سلامت روانی و جسمی آن ها دارد هدف از مطالعه حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودانتقادی و تاب آوری در مادران دارای فرزند کم شنوا بود روش بررسی: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه ی آماری شامل دانش آموزان نابینا، ناشنوا و کم شنوا مدارس ابتدایی و متوسطه اول شهر سیرجان در سال تحصیلی ۱۴۰۰ ۱۳۹۹ بود ۳۰ نفر از مادران دارای فرزند کم شنوا به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش ۱۵نفر و یک گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفتند گروه مداخله طی ۸ جلسه تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ۹۰ دقیقه ای و به صورت گروهی هفتهای دو بار قرار گرفتند اما در مورد گروه کنترل اقدامی انجام نشد پرسشنامه سطوح خودانتقادی و پرسشنامه تاب آوری در مورد آن ها اجرا شد بود تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های توصیفی میانگین و انحراف استاندارد و تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام شد میزان P کمتر از ۰۵/۰ معنی داری در نظر گرفته شد نتیجه گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش خودانتقادی و افزایش تاب آوری موثر بود بنابراین این مداخله میتواند برای کاهش مشکلات روانشناختی در ماردان دارای فرزند کم شنوا، مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفی، ام البنین و پورشهسواری، وجیهه،1402،اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودانتقادی و تاب آوری در مادران دارای فرزند کم شنوا،یازدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی25 بهمن 1402 · شیروان