چکیده مقاله
نهاد ازدواج به عنوان یکی از پایه های اصلی شکل گیری جامعه و خانواده، همواره در چارچوب نظام های حقوقی و فقهی کشورها تنظیم شده است در نظام حقوقی ایران که مبتنی بر فقه اسلامی است، ازدواج به عنوان یک عقد شرعی و قانونی، چارچوب ها و محدودیت هایی دارد با این وجود، ازدواج های غیر قانونی و نامشروع، شامل ازدواج بدون ثبت رسمی، زیر سن قانونی، با اتباع خارجی بدون مجوز، ازدواج موقت فاقد شرایط قانونی و ازدواج های صوری، در سالهای اخیر روند افزایشی داشته اند این پدیده ها، چالش هایی چند وجهی در ابعاد حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایجاد کرده و موجب تضییع حقوق زنان و کودکان شده است این پژوهش با استفاده از تحلیل تطبیقی میان نظام حقوقی ایران و سایر کشورها نظیر فرانسه، انگلستان و اسپانیا، و با استناد به پرونده های قضائی، به بررسی عمیق ماهیت و پیامدهای این ازدواج ها پرداخته است نتایج نشان می دهد که بی هویتی کودکان، افزایش آسیب های اجتماعی نظیر خشونت خانگی، کاهش اعتماد عمومی به نظام حقوقی و ایجاد نابرابری های گسترده، از مهمترین تبعات این پدیده ها هستند از منظر فقهی، این ازدواج ها به دلیل نقض عدالت و شرایط صحت عقد، مورد نقد قرار گرفته اند در نهایت، مقاله پیشنهاداتی نظیر اصلاح قوانین مرتبط با سن ازدواج، الزام ثبت رسمی کلیه ازدواج ها، افزایش نظارت قضائی و ارائه برنامه های آموزشی برای آگاهی بخشی عمومی ارائه می دهد این اقدامات می تواند در کاهش ازدواج های نامشروع و ارتقای حقوق خانواده موثر واقع شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نادری انارکی، مسعود و تمدن، کاظم و حبیبی، مریم،1403،ازدواج های نامشروع و غیرقانونی در نظام حقوقی ایران،شانزدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی21 اسفند 1403 · شیروان