چکیده مقاله
نظریه «تمدن والای جهانی» با تاکید بر ارزش های مشترک انسانی، تعامل فرهنگی و همزیستی مسالمت آمیز، یکی از رویکردهای نوین در مطالعات صلح و روابط بین الملل به شمار می آید این نظریه بر آن است که صلح پایدار زمانی محقق می شود که ملت ها و فرهنگ ها نه بر مبنای تقابل و سلطه، بلکه بر پایه همکاری، احترام متقابلو هم افزایی تمدنی با یکدیگر تعامل کنند در این چارچوب، تفاوت های فرهنگی و دینی نه تهدید، بلکه فرصتی برای تکامل متقابل و غنای معنوی و اخلاقی بشر محسوب می شوند پژوهش حاضر با بررسی مبانی نظری تمدن والای جهانی و تحلیل ابعاد آن در عرصه صلح، نشان می دهد که این الگو می تواند بستر مناسبی برای کاهش تنش ها، تقویت گفت وگوی میان فرهنگی و ایجاد سازوکارهای اعتمادسازی بین المللی فراهم آورد همچنین، نظریه مذکور با تکیه بر اصول عدالت، برابری و کرامت انسانی، می تواند چارچوبی اخلاقی و هنجاری برای حل منازعاتو مدیریت بحران ها ارائه دهد نتایج مطالعه بیانگر آن است که پذیرش این نظریه نه تنها به تعمیق صلح مثبت در سطح جهانی کمک می کند، بلکه می تواند بنیانی برای نظم بین المللی عادلانه تر و پایدارتر ایجاد کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ذریان، علی و سرابی، منیره و کریم پور، نادیا،1404،تاثیر گفتمان نظریه تمدن والای جهانی برصلح بین المللی،نوزدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت،روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی7 مهر 1405 · شیروان