چکیده مقاله
اثر افزایش منگنز بر کاهش احتمال ترک گرم در جوشکاری زیر پودری فولادهای کربن – منگنزی و میکروآلیاژی به اثبات رسیده است، اما این افزایش نباید باعث تغییرات نامطلوب در خواص متالورژیکی و به تبع آن خواص مکانیکی فلز جوش شود لذا از آنجایی که مقدار منگنر فلز جوش در این فرایند بوسیله پارامترهایی نظیر ترکیب فلز پایه، سیم جوش و پودرجوش کنترل می شود و مقدار بهینه ای برای آن وجود دارد، هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر افزایش منگنز سیم جوش بر ریز ساختار، خواص مکانیکی و مقاومت به ترک گرم فلز جوش بوده است در این راستا، سه مقدار مشخص منگنز انتختاب شده و جوشکاری ابتدا در شرایط آزمایشگاهی مطابق با الزامات EN 760 , EN 756 و سپس در شرایط عملی تولید لوله های اسپیرال انتقال گاز به جنس X70 و ضخامت 19/8 mm تحت الزامات کیفی استانداردهای IPS , API 5L انجام شد نتایج حاصل از متالوگرافی نمونه ها بوسیله میکروسکوپ نوری و SEM حکایت از کاهش اندازه دانه تمام فازها فریت سوزنی، فریت اولیه و فریت با فاز دوم منظم و افزایش مقدار فریبت سوزنی در ازای کاهش مقدار فرید اولیه عمدتا فریت مرز دانه ای و فریت با فاز دوم منظم با افزایش منگتز داشت نتایج حاصل از آزمونهای خواص مکانیکی نیز نشان دادند که ازایش منگنز سبب افزایش استحکام و سختی فلز جوش می شود اما در مورد چقرمگی ضربه ای و درصد ازدیاد طول مقدار بهینه ای در 1/4% منگنز مشاهده شد و دلیل کاهش چقرمگی در بالاترین مقدار منگنز به افزایش سختی پذیری تشکیل میکروفیلم های مارتنزیتی و کاربیدهای مرز دانه ای در محل برخورد دانه های فریت سوزنی نسبت داده شد به علاوه بررسی های آماری نشان دادند که افزایش منگنز تا مقدار بهینه 1/4 درصد سبب کاهش ترک های گرم به میزان 4 سانتیمتر بر 100 متر خط جوش شده است
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورکیا، نوید و هویدا مرعشی، پیروز،1386،اثر افزایش منگنز سیم جوش بر ریزساختار، خواص مکانیکی و مقاومت به ترک گرم فلز جوش فولاد X70 در جوشکاری زیر پودری لوله های اسپیرال انتقال گاز،هشتمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی11 اردیبهشت 1386 · تهران