چکیده مقاله
یکی از چالش های پیش رو در زمینه ی استفاده از آلیاژ آلومینیوم 2024، نحوه ی اتصال آنها به منظور تولید قطعات با ابعاد و هندسه پیچیده است از آنجایی که جوشکاری این آلیاژ با مشکلاتی نظیر ایجاد حفرات گازی و تخلخل در ناحیه جوش همراه است، این پژوهش بر اتصال جوش مشابه آلیاژ 2024 با سه نوع فلز پرکننده مختلف ER5356، ER4043 و ER4145 متمرکز شده است نتایج حاکی از آن است که نزدیکی ترکیب فلز پرکننده ER4145 به نقطه یوتکتیک نسبت به ترکیب فلز پرکننده ER4043 باعث کاهش دامنه منطقه دو فازی 0 L و افزایش مقاومت فلز جوش در برابر ترک انجمادی و ترک ذوب جزئی می گردد، اما از طرفی سبب افزایش مقادیر فازهای یوتکتیکی می شود که افت خواص مکانیکی فلز جوش را به دنبال دارد اتصال ایجاد شده با استفاده از فلز پرکننده ER4145 با مقدار سیلیسیم بالاتر دارای مقادیر زیادی فازهای یوتکتیکی با میانگین سختی حدود 110 ویکرز است و سختی بالاتری دارد ریزساختار فلز جوش ایجاد شده با فلز پرکننده ER5356 که فاقد فازهای یوتکتیکی است، سختی پایین تری 90 ویکرز نسبت به سایر جوشها دارند اتصال ایجاد شده با فلز پرکننده ER4043 نیز حد وسط سختی 103 ویکرز در منطقه فلز جوش را داراست همچنین نتایج حاصل از آزمون کشش نشان داد که بیشترین استحکام کششی نهایی مربوط به اتصال با فلز پرکننده ER4043 به مقدار 227 مگاپاسکال و کمترین استحکام کششی نهایی مربوط به جوش با فلز پرکننده ER5356 به مقدار 150 مگاپاسکال بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی طیب، حسین و پیروزی فرد، جواد و رفیعائی، سیدمهدی،1398،بررسی تاثیر فلز پرکننده بر خواص اتصال جوش آلیاژ Al2024 با استفاده از فرآیندGTAW،بیستمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و نهمین کنفرانس ملی آزمایش های غیرمخرب،شهرکرد
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و نهمین کنفرانس ملی آزمایش های غیرمخرب21 آبان 1398 · شهرکرد