اثر بخشی دوره آموزش گروهی فرد- مدار بر پیشگیری از سوء مصرف مواد مخدر نوجوانان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز

چکیده مقاله

هدف پژوهش: امروزه آمار گرایش نوجوانان به مصرف الکل و سایر مواد مخدر نگران کننده است، زیرا اکثر نوجوانان با شروع مصرف در سال های اولیه نوجوانی و ادامه مصرف در بزرگسالی، مشکلات بسیاری را تجربه می کنند پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آموزش فرد محور بر نگرش دانش آموزان نسبت به اعتیاد و سوء مصرف مواد مخدر نوجوانان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز انجام شد روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی پیش آزمون پس آزمون پیگیری با گروه کنترل در سال 1397، 30 آزمودنی از دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفته و پرسشنامه نگرش سنج مواد مخدر را تکمیل کردند آموزش گروهی فرد مدار طی10 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد بعد از اجرای پس آزمون جهت پیگیری اثر مداخله پس از گذشت 6 ماه هر دو گروه مجدا پرسشنامه نگرش سنج مواد مخدر را تکمیل کردند یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که آموزش گروهی فرد مدار بر نگرش دانش آموزان نسبت به مواد مخدر موثر است p> 0/05 به عبارتی دیگر با در نظر گرفتن مفروضه های تحلیل واریانس و مقدار شاخص اتا میتوان گفت که تقریبا 85 درصد تغییرات نگرش دانش آموزان نسبت به مواد مخدر ناشی از تاثیر آموزش گروهی فرد مدار بوده است نتیجه گیری: با توجه به معنادار بودن یافته ها مبنی بر تاثیر برنامه آموزش گروهی فرد – مدار در اصلاح باورها و نگرشها نسبت به مصرف مواد مخدر و همچنین هزینه بسیار زیاد درمان اعتیاد در مقایسه با پیشگیری از اعتیاد، این روش آموزشی میتواند در طراحی و اجرای برنامه های آموزش پیشگیری از سوء مصرف مواد بخصوص در مدارس و دانشگاه ها نقش موثری داشته باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا جعفری نژاد

کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهیدچمران اهواز، گروه مشاوره، اهواز، ایران

زهرا بنائی علیایی

کارشناس ارشد روانشناسی کودکان استثنایی ، دانشگاه آزاد فیروزآباد، گروه روانشناسی، فیروزآباد، ایران

�عفری نژاد، لیلا و بنائی علیایی، زهرا،1398،اثر بخشی دوره آموزش گروهی فرد- مدار بر پیشگیری از سوء مصرف مواد مخدر نوجوانان پسر مقطع متوسطه دوم شهر شیراز،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی ، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی ، مشاوره و علوم تربیتی17 اردیبهشت 1398