اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر روان نمایشگری بر میزان توانایی های شناختی و توانمندسازی بانوان مطلقه شاغل شهر تهران

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر روان نمایشگری بر میزان توانائیهای شناختی و توانمندسازی بانوان مطلقه شاغل، در سال 1395 96در شهر تهران بود به همین منظور تعداد 60 نفر از طریق فراخوان به عنوان نمونه آماری در گروه آزمایشی و یک گروه گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند طرح پژوهشی، طرحی نیمه آزمایشی بود که ابتدا سه گروه به عنوان پیش آزمون پرسشنامه های توانایی های شناختی نجاتی، 1392 و توانمندسازی روانشناختی تیمورنژاد و همکاران، 1389 را تکمیل کردند سپس برای یک گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه ای روان نمایشگری اجرا شد و گروه گواه آموزشی دریافت نکرد در نهایت پس آزمون برای هر گروه اجرا و نتایج بدست آمده از طریق تحلیل کواریانس نشان داد که تفاوت بین میانگین پس آزمون دو گروه معنادار است بنابر نتایج، روان نمایشگری بر افزایش تواناییهای شناختی، توانمندسازی شناختی بانوان مطلقه شاغل موثر است با علم به افزایش آمار طلاق و تبعات آن پیشنهاد میشود از این روش برای کاهش پیامدهای روانی طلاق و افزایش توانمندی بانوان استفاده گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اعظم سادات حسینی ثالث

ابوالحسن فرهنگیطاهر تیزدست

ابوالحسن فرهنگی

اعظم سادات حسینی ثالثطاهر تیزدست

طاهر تیزدست

اعظم سادات حسینی ثالثابوالحسن فرهنگی

�سینی ثالث، اعظم سادات و فرهنگی، ابوالحسن و تیزدست، طاهر،1398،اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر روان نمایشگری بر میزان توانایی های شناختی و توانمندسازی بانوان مطلقه شاغل شهر تهران،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی ، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی ، مشاوره و علوم تربیتی17 اردیبهشت 1398