چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر رابطه بین راهبردهای مقابله ای شناختی رفتاری و مقابله دینی و معنوی با سازگاری با درد و بهبود درد مزمن بود روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه بیماران مبتلابه درد مزمن میباشد که 6 ماه در بیمارستان های مشهد پذیرش شده اند به تعداد 100 نفر بیمار به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و سپس پرسشنامه های راهبردهای مقابله ای لازاروس و پرسشنامه CSQ R و مقابله ی دینی و معنوی پارگامنت و همچنین پرسشنامه بهبود درد مزمن را تکمیل نمودند یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد که بین راهبردهای مقابله ای شناختی رفتاری مسئله مدار و مقابله دینی مثبت با سازگاری با درد و بهبود درد مزمن رابطه معنی دار و مثبت و بین راهبردهای مقابله ای شناختی رفتاری هیجانمدار و مقابله دینی منفی با سازگاری با درد و بهبود درد مزمن رابطه معنی دار و منفی وجود داد نتیجه گیری: با توجه به معنادار بودن متغیرهای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که راهبردهای مقابله ای شناختی رفتاری میتواند در سازگاری با درد و بهبود درد مزمن اثرگذار باشد و همچنین راهبردهای مقابله ای دینی و معنوی نیز میتواند در سازگاری با درد و بهبود درد مزمن تاثیرگذار باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فضلی کلاته، غلامرضا،1399،بررسی ارتباط راهبردهای مقابله ای شناختی رفتاری و مقابله دینی و معنوی با سازگاری با درد و بهبود درد مزمن،ششمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیتی25 تیر 1399