اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر کاهش اختلال افسردگی بر زنان دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر کاهش اختلال افسردگی بر زنان دارای طلاق عاطفی مراجعهکننده به مراکز مشاوره انجام شد روش مورد استفاده در این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروهکنترل است جامعه آماری این پژوهش شامل زنان دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر رشت در سال ۱۴۰۰بوده است سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر از زنان انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در گروهآزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفته اند به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه افسردگی و پرسشنامهطلاق عاطفی گاتمن استفاده شد گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه مورد درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفتند و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد بعد از اتمام دوره، هر دو گروه مجددا مورد ارزیابی پس آزمون قرار گرفتند یافته های پژوهش پس از اجرانشان داد که در گروه آزمایش، میزان نمرات افسردگی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش یافته است بنابراین درمانمبتنی بر شفقت بر کاهش اختلال افسردگی بر زنان دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره تاثیر دارد تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد رضا علی پور خسروآبادی

دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد، اهواز، ایران

نیلوفر ملک زاده

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد شهرکرد، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد شهرکرد، ایران

زهرا سیفی کردلر

دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد، اردبیل، ایران

مهران محبیان فر

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

�لی پور خسروآبادی، محمد رضا و ملک زاده، نیلوفر و سیفی کردلر، زهرا و محبیان فر، مهران،1401،اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر کاهش اختلال افسردگی بر زنان دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره،دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 فروردین 1401