بررسی الگوی ساختاری روابط بین خودبیمارانگاری کرونایی با سلامت روان

چکیده مقاله

سلامت روان بعنوان یکی از دو رکن سلامتی، لازمه یک زندگی مفید،ذ موثر و رضایت بخش فردی است و سلامت روان جامعه خصوصا در شرایط بحرانی، لازمه پویایی، بالندگی و اعتلای آن جامعه است هدف: پژوهش حاضر به بررسی رابطه خودبیمارانگاری کرونایی با سلامت روان می پردازد روش این پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی است جامعه آماری پژوهش را تمامی شهروندان شهر اصفهان تشکیل دادند که از بین آنها ۱۰۵۲ نفر ۷۵۷ زن و ۲۹۵ مرد که عضو شبکه مجازی واتس آپ بودند بصورت نمونه گیری گلوله برفی مجازی انتخاب شده و به پرسشنامه های سلامت روانی گلدبرگ و هیلر GHQ۲۸ و مقیاس خودبیمارانگاری کرونایی محقق ساخته پاسخ دادند برای تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری با نرم افزار Smart PLS۳ استفاده شد نتایج تحلیل داده ها نشان داد خود بیمارانگاری کرونا بر اضطراب و بی خوابی، افسردگی، سلامت جسمانی و عملکرد اجتماعی تاثیر مستقیم و معنی داری دارد p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هادی فرهادی

استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان خوراسگان ، اصفهان، ایران

زینب ساکتی

دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان خوراسگان ، اصفهان، ایران

خدیجه بلکامه

دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان خوراسگان ، اصفهان، ایران

فرهادی، هادی و ساکتی، زینب و بلکامه، خدیجه،1401،بررسی الگوی ساختاری روابط بین خودبیمارانگاری کرونایی با سلامت روان،سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی16 تیر 1401