چکیده مقاله
هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر انتظار از ازدواج و باورهای مربوط به انتخاب همسر دختراندر آستانه ازدواج بود طرح پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهششامل کلیه دختران در آستانه ازدواج شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ بود که به صورت در دسترس ۳۰ نفر به عنوان نمونهانتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند و به پرسشنامه انتظار ازازدواج MES جونز و نلسون، ۱۹۹۶ و پرسشنامه باورهای مربوط به انتخاب همسر کاب، لارسون و واتسون، ۱۹۹۳ دردو مرحله پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای، هفته ای دوبار تحت آموزششفقت به خود قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی دریافت نکردند و در انتها از هر دو گروه، پس آزمون گرفته شد داده هایپژوهش از طریق نرم افزار SPSS ۲۱ تحلیل شده و جهت بررسی فرضیه ها از روش آماری تحلیل کوواریانس استفادهگردید نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد، آموزش شفقت به خود بر میزان انتظارات واقع بینانه، ایده آل گرایانه و بدبینانهاز ازدواج و همچنین در کاهش باورهای مربوط به انتخاب همسر به جز دو مولفه باور به ضرورت داشتن ارتباط با فرد موردعلاقه و سهل انگاری در انتخاب همسر، در دختران مجرد در آستانه ازدواج موثر است پیشنهاد میشود از نتایج پژوهش در جلسات آموزش قبل ازدواج و کارگاه های آموزشی، جهت کاهش انتظارات غیر واقع بینانهازدواج استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی تهرانی، مریم و میراحمدی، سیده لیلا،1403،اثربخشی آموزش شفقت به خود بر انتظار از ازدواج و باورهای مربوط به انتخاب همسر دختران در آستانه ازدواج،بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 خرداد 1403