چکیده مقاله
افکار خودکشی با طیف گسترده ای از عوامل روانشناختی مرتبط است لذا با استفاده از درمان شناختی و محتوای شناختی جلسات درمانی و رفتاری و تغییر ادراکی این افراد سبک پردازش آنها تغییر می کند پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر انعطاف پذیری شناختی و افکار منفی تکرارشونده افراد دارای افکار خودکشی انجام گرفت این پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل ۱۵۰ نفر دارای افکار خودکشی دارای اختلال افسردگی اساسی مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۴ در شهر کرمانشاه بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر گمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس ۲۰۱۰ PFQ ، پرسشنامه افکار خودکشی بک، افکار منفی تکرار شونده مک اوی و همکاران، ۲۰۱۰ ، بود برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری ANOVA استفاده شده است یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش انعطاف پذیری شناختی و کاهش افکار منفی تکرارشونده افراد دارای افکار خودکشی موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش انعطاف پذیری شناختی و کاهش افکار منفی تحریف شده و تکراری افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
پوریا ابراهیمی
کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت دانشگاه آزاد خمینی شهر اصفهان
فریدون عبدی
کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد کرمانشاه
شیوه ارجاع
�براهیمی، پوریا و عبدی، فریدون،1404،اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر انعطاف پذیری شناختی و افکار منفی تکرارشونده افراد دارای افکار خودکشی،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404