چکیده مقاله
اختلال کمبود توجه بیش فعالی ADHD یکی از شایع ترین اختلالات کودکی است که با علائمی همچون تمرکز ضعیف، حواس پرتی، بی انضباطی و مشکلات در سازماندهی فعالیت ها مشخص می شود این علائم می توانند بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی کودکان تاثیر چشمگیری بگذارند درمان های سنتی برای ADHD شامل دارو و مداخلات رفتاری می شوند؛ با این حال، رویکردهای دارویی اغلب با اثرات جانبی مختلف همراه هستند در سال های اخیر، مداخلات غیر دارویی مانند نوروفیدبک به دلیل خطر کم و قابلیت افزایش خودتنظیمی فعالیت های مغز توجه بیشتری به خود جلب کرده اند نوروفیدبک بازخورد زمان واقعی از فعالیت مغز فراهم می کند، کودکان را قادر می سازد الگوهای عصبی نامطلوب را اصلاح کرده و توجه و تمرکز را بهبود بخشند هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی نوروفیدبک در بهبود تمرکز و کاهش علائم بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD بود این تحقیق از یک طراحی نیمه تجربی با گروه های تجربی و کنترل با اندازه گیری های پیش آزمون پس آزمون استفاده کرد جمعیت آماری از کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به ADHD تشخیص داده شده، دانش آموز مدارس ابتدایی تهران تشکیل شده بود ابزارهای جمع آوری داده شامل آزمون های استاندارد توجه و تمرکز و مقیاس های اندازه گیری علائم بیش فعالی بود یافته ها نشان داد که مداخله نوروفیدبک سطح تمرکز کودکان را به طور قابل توجهی افزایش داد و علائم بیش فعالی را در گروه تجربی کاهش داد، در حالی که تغییرات معنی داری در گروه کنترل مشاهده نشد این نتایج نشان می دهند که نوروفیدبک به عنوان یک مداخله غیر دارویی و موثر برای بهبود عملکرد شناختی و رفتاری در کودکان مبتلا به ADHD عمل می کند با توجه به این نتایج، نوروفیدبک می تواند به عنوان یک رویکرد تکمیلی یا جایگزین به دارو، کمک به کاهش علائم رفتاری، تقویت مهارت های توجه و بهبود کیفیت زندگی کودکان و خانواده هایشان باشد این مطالعه داده های تجربی ارزشمندی برای روانشناسان، معلمان و والدین فراهم می کند تا برنامه های آموزشی و درمانی را برای نیازهای کودکان مبتلا به ADHD طراحی کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
فاطمه گودرزوند چگینی
کارشناسی ارشد راهنمایی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ابهر، ابهر، ایران
شیوه ارجاع
گودرزوند چگینی، فاطمه،1404،بررسی اثربخشی نوروفیدبک بر بهبود توجه و کاهش علائم بیش فعالی در کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه - بیش فعالی،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404