چکیده مقاله
هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی مبتنی بر فناوری هوش مصنوعی AI بر بهبود سازگاری اجتماعی زوجین متاهل که با تعارضات زناشویی مواجه هستند، در بستر دوران پساکرونا بود این مطالعه با بهره گیری از طراحی نیمه آزمایشی پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در منطقه ۴ تهران در سال ۱۴۰۴ شمسی ۲۰۲۵ میلادی تشکیل می شد با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ زوج ۶۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش ۱۵ زوج و کنترل ۱۵ زوج تخصیص یافتند ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سازگاری اجتماعی بل ۱۹۶۱ بود که روایی و پایایی آن در مطالعات ایرانی تایید شده است گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۷۵ دقیقه ای دو جلسه در هفته به مدت ۴ هفته تحت مداخله آموزشی قرار گرفتند که شامل پروتکل مدل فرایند تنظیم هیجان گراس Gross, ۲۰۱۳ با ادغام اپلیکیشن های هوش مصنوعی برای تشخیص واقعی زمان هیجانات از طریق تحلیل صوتی و تصویری بود تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیره MANOVA و تک متغیره ANCOVA در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد نتایج نشان دهنده تاثیر معنادار مداخله بر کل مولفه های سازگاری اجتماعی p < ۰ ۰۱ با اندازه اثر متوسط تا بزرگ η² = ۰ ۳۴ ۰ ۵۴ بود به طور خاص، بهبود در سازگاری در خانه، شغلی، تندرستی، عاطفی و اجتماعی مشاهده شد این یافته ها حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در آموزش خودتنظیمی هیجانی، ابزاری کارآمد برای مقابله با چالش های روانی ناشی از انزوای اجتماعی و استرس های همه گیری کووید ۱۹ در روابط زناشویی است پیشنهاد می شود مشاوران خانواده از این رویکرد دیجیتال در برنامه های درمانی بهره ببرند
کلیدواژهها
نویسندگان
ام البنین فلاحتی بجارپس
استاد و دکترای مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
انیسه شریفی طهران
دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
فاطمه سهرابی
دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
شیوه ارجاع
فلاحتی بجارپس، ام البنین و شریفی طهران، انیسه و سهرابی، فاطمه،1404،بررسی تاثیر آموزش خودتنظیمی هیجانی مبتنی بر هوش مصنوعی بر سازگاری اجتماعی زوجین دارای تعارض زناشویی در دوران پساکرونا: رویکردی نوین در روانشناسی خانواده،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404