بررسی ماهیت، متعلق و احکام ضمان درک در فقه و حقوق

چکیده مقاله

ضمان درک در حقوق مدنی ناشی از قاعده مقبوض به عقد فاسد در مورد ضررها و غرامات وارده بر مشتری ناشی از قاعده غرور است و ناشی از بیعی فاسد است و شرط ضمن عقد فاسد میشود و باطل است ضمان درک عبارت است از مسئولیت هریک از بایع و مشتری نسبت به مستحق للغیر در آمدن مبیع و ثمن بحث تعلیق در نظر فقها و حقوقدانان از اهمیت فراوانی برخوردار است و بنابراین در ماده 723 قانون مدنی فرضی را بیان می کند که دین بر ذمه مدیون اصلی باقی می ماند و منتقل نمی شود و شخصی ملتزم به اداء آن دین می گردد که این التزام ضمان نیست و میتواند معلق به امر دیگر از جمله عدم تادیه دین از جانب مدیون باشد ولی در ذیل ماده 699 قانون مدنی، دین انتقال می یابد و التزام به تادیه آن معلق می شود اهداف این پژوهش بررسی ماهیت، متعلق و احکام ضمان درک در فقه و حقوق ایران و روش این پژوهش تحلیلی توصیفی می باشد که از نتایج این پژوهش آن است که ضمان درک ماهیتی مشابه غصب دارد و احکام آن هم مشابه غصب و معاملات فضولی است و ضمان درک مطابق قانون مدنی مختص عقد بیع است و به صرف تشابه با سایر عقود نمیتوان آن را به سایر عقود معوض تعمیم داد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مصطفی واعظ زاده دهقی

کارشناسی ارشد، فقه حقوق خصوصی، دانشگاه فیض الاسلام خمینی شهر

واعظ زاده دهقی، مصطفی،1397،بررسی ماهیت، متعلق و احکام ضمان درک در فقه و حقوق،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی22 اسفند 1397