بررسی نحوه تحقق ارث کودکان حاصل از باروری های نوین از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران

چکیده مقاله

باروری نوین یک نوع روش درمانی است، که در اواخر قرن بیستم برای درمان ناباروری در زوجین ایجادشده است نخستین باردر سال 1765 بر روی ماهیان انجام گردید و درنهایت منجر به درمان ناباروری در انسان شد در این روش باروری از انواعمختلفی در داخل و خارج از رحم استفاده میشود اما آنچه که در مورد کودکان آزمایشگاهی و استفاده از روشهای نوینباروری به عنوان سوال در ذهن افکار عمومی و حتی استفاده کنندگان از این نوع باروری ها به وجود می آید نحوه تحقق ارثکودکان حاصل از این روشها است ، که این کودکان با چه کسانی قرابت نسبی دارند و از آنها ارث دریافت می کنند هدف ازاین پژوهش بررسی دیدگاه های فقه امامیه و حقوق ایران درباره وراثت کودکان حاصل از باروریهای مدرن است روشتحقیق از نوع توصیفی تحلیلی است و روش جمع آوری اطلاعات آن کتابخانه ای و از نوع فیش برداری از منابع موجود می باشد سرانجام با بررسی این موضوع در فقه امامیه و حقوق ایران به این نتیجه رسیدیم که این نوع کودکان متعلق بهصاحبان اسپرم و تخمک هستند و با آنها رابطه نسبی و قانونی دارند و به سبب داشتن نسب قانونی از والدین خود ارث می برند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمیرا مظفری لقا

کارشناس ارشد حقوق خانواده ، گروه حقوق و معارف اسلامی ، واحد کرمان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرمان ، ایران

محمود آقاجانی

دکتری فقه و حقوق اسلامی ، استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی ، واحد کرمان ، دانشگاه آزاد اسلامی ،کرمان ، ایران

مظفری لقا، سمیرا و آقاجانی، محمود،1398،بررسی نحوه تحقق ارث کودکان حاصل از باروری های نوین از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران،سومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی22 اسفند 1398